Schaatsen in Waterland

Ondanks de global warming is het de laatste drie jaar weer vaste prik: als de kranten melden dat schaatsen op meren levensgevaarlijk is, weten wij dat je dan allang veilig kunt schaatsen in Waterland, ten noorden van Amsterdam. Door het ondiepe water liggen de sloten, vaarten en meertjes daar snel dicht en is het ijs er al na een paar nachten matige vorst dik genoeg om op te schaatsen. Ook zaterdag en zondag gingen mijn zoon Ot (11) en ik dan ook zonder aarzelen naar onze traditionele vaste eerste schaatsplek in Waterland. Op weinig plekken in Nederland is de overgang tussen stad en platteland zo scherp en mooi als hier.

Ten zuiden van het noordelijke deel van de A10, de ringweg rondom Amsterdam, ligt Amsterdam-Noord met zijn flats. Ten noorden het nauwelijks aangetaste Waterland, de eeuwenoude polder met zijn pittoreske dorpjes en gehuchten als Ransdorp en Holysloot. We nemen altijd de afslag Schellingwoude op de A10, rijden dan in de richting van Ransdorp met zijn dikke toren en parkeren de auto bij de eerste vaart die we zien.

Vandaar kun je gemakkelijk – je hoeft maar één weg over – de Ransdorper. Die en een paar andere meertjes op. Grote vlaktes ijs die nu door de sneeuw wit zijn. Maar de door alle schaatsers gehate sneeuw bleek dit jaar niet het probleem. Vooral aan lage wal – de westkant van de dieën dus, want de kou kwam uit het oosten – was het ijs bobbelig door de flinke wind die er de eerste vorstdagen woei. Het was meestal ploegen en beuken en soms, vooral op de vaarten en sloten, glijden. Verder dan Uitdam zijn we daarom niet gegaan.

Vanavond gaan we na het eten nog een uurtje op een van de Amsterdamse grachten schaatsen. Die zijn, voor het eerst sinds januari 1997, weer beschaatsbaar. Ben benieuwd of we al onder een brug door kunnen.

    • Bernard Hulsman