Plots vertrek Roemeense regering, president blijft

De Roemeense regering is vanochtend plotseling afgetreden. Premier Emil Boc zei te hopen daarmee de sociale spanningen in het land te verminderen.

De oppositie vindt nu dat tot de parlementsverkiezingen in het najaar, een regering van technocraten moet worden gevormd.

De afgelopen weken is in Roemenië vrijwel continu gedemonstreerd tegen de zware bezuinigingen van de afgelopen jaren, privatiseringen in de gezondheidszorg en de manier waarop het beleid door president Traian Basescu en de regering Boc worden doorgedrukt.

Boc geldt in de publieke opinie als een marionet van de machtige president Basescu. Beide zijn van de Democratische Partij. In opiniepeilingen heeft de regering minder dan tien procent steun – het laagste sinds de eerste democratische verkiezingen na de val van het communisme.

Roemenië kreeg in 2009 een noodlening van het IMF, de EU en de Wereldbank van twintig miljard euro. Onder begeleiding van het IMF is geprobeerd de overheidsfinanciën op orde te krijgen en de overheid te moderniseren. De Roemeense economie groeit inmiddels weer voorzichtig.

Een van de meest ingrijpende maatregelen was het verlagen van de ambtenarensalarissen met 25 procent in 2010. Ook werden bonussen, afgeschaft, waardoor inkomens soms met bijna de helft verminderden. Tegelijk werd de btw verhoogd van 19 naar 24 procent. Voor honderdduizenden Roemenen betekende dit een verdere armoedeval.

Drie weken geleden vlamde de onvrede over de lage levensstandaard en corruptie binnen de politiek op en gingen in meerdere Roemeense steden duizenden mensen de straat op. In Boekarest kwam het tot botsingen met de politie nadat hooligans zich onder de demonstranten mengden.

Sindsdien zijn de straatprotesten verminderd en door de kou nu vrijwel gestopt. In Roemenië kwamen tot nu toe 24 mensen om door de vrieskou, niettemin staat nog iedere avond een handjevol demonstranten voor het presidentieel paleis. Zij vinden dat president Traian Basescu zich achter het IMF verschuilt, zonder aan de sociale gevolgen te denken.