De VS kondigen ‘el bloqueo’ af tegen Cuba

Fidel Castro in 1962 Foto AP

Aan de vooravond van 6 februari 1962 riep de Amerikaanse president John F. Kennedy zijn woordvoerder Pierre Salinger bij zich. „Ik heb sigaren nodig, Pierre”, zei de president. „Hoeveel?” vroeg Salinger. „Duizend.” Salinger schreef dit in 1992 in het tijdschrift Cigar Aficionado.

De volgende ochtend bracht de woordvoerder de president 1.200 sigaren. Kennedy bekrachtigde daarop in zijn bijzijn het Amerikaanse embargo tegen Cuba.

De relaties waren al bekoeld sinds de revolutie van Fidel Castro in 1959. De druppel was de nationalisatie door Cuba van alle bezittingen van Amerikaanse burgers en bedrijven.

Vijftig jaar later definieert het embargo nog altijd de relaties tussen Cuba en de VS. Het beoogde resultaat – het uitroken van Castro – is uitgebleven, maar geen president durft de restricties op te heffen. Cubaanse ballingen zijn een belangrijke kiesgroep en de gemeenschap heeft een aantal invloedrijke Congresleden voortgebracht.

Wat het langstdurende embargo in de moderne geschiedenis zou worden, haalde destijds niet de voorpagina van deze krant. De Nieuwe Rotterdamsche Courant gaf meer aandacht aan de schorsing van Cuba door de Organisatie van Amerikaanse Staten vanwege „de marxistisch-leninistische leer”.

Maar dat een Amerikaans embargo weinig zou uithalen werd wel gesignaleerd. In de rubriek De Toestand schreef drs. C.M. Smits: „Gezien de Russische export zal dit Castro’s val niet nader brengen.”

Cuba is altijd blijven handelen met de rest van de wereld, maar dat weerhoudt Raúl Castro, broer en opvolger van de gepensioneerde Fidel, er niet van alle problemen op het eiland nog altijd te wijten aan ‘el bloqueo’. Ook voor Cubaanse dissidente bloggers is 1962 nog niet voorbij.

    • Ykje Vriesinga