brief uit Europa

Lofzang

Umberto Eco, vader van de semiotiek, onderzoeker van de cultuur van de massa, auteur van essays voor een select publiek én van mondiale bestsellers, van De naam

van de roos tot De begraafplaats van Praag, onlangs tachtig geworden, bezingt in een interview met La Stampa de Europese integratie. Fragmenten: „Eeuwenlang hebben de Fransen, Italianen, Duitsers, Spanjaarden en Engelsen elkaar beschoten. We leven nog geen zeventig jaar in vrede en niemand herinnert zich meer wat een verworvenheid het is dat de gedachte aan een mogelijk Spaans-Frans of Italiaans-Duits conflict heden ten dage slechts hilariteit wekt. [...]

„De Europese identiteit is anno 2012 wijdverbreid maar shallow, ondiep – ik gebruik het Engelse woord omdat ik het Italiaanse superficiale, ‘oppervlakkig’, niet toereikend vind – en we moeten ervoor zorgen dat die geworteld raakt voordat de crisis haar de nek omdraait.

[...] „Het universitaire uitwisselingsprogramma Erasmus, heeft de eerste generatie jonge Europeanen voortgebracht. Ik noem het een seksuele revolutie: een jonge Catalaan ontmoet een Vlaams meisje, ze worden verliefd, ze trouwen en worden Europeanen, net als hun kinderen. Het zou verplicht moeten zijn, en niet alleen voor studenten maar ook voor taxichauffeurs, loodgieters, voor alle mensen die werken: een periode doorbrengen in de verschillende landen van de Europese Unie, om te integreren. [...]

„Er is indertijd veel over gesproken of er in de Europese Grondwet verwezen moest worden naar de christelijke wortels van Europa. Maar de onkerkelijken hadden de overhand en er werd niets mee gedaan, Er was echter nog een derde weg, een moeilijkere, maar wel een die ons vandaag de dag hoop zou bieden: in de Grondwet reppen van al onze wortels: de Grieks-Romeinse, de joodse en de christelijke. Achter ons liggen zowel Venus als Jezus, zowel de Bijbel als de Noordse mythologie die we gedenken met de kerstboom, het feest van de Heilige Lucia, Sint Nicolaas of Santa Claus. Europa is een continent dat vele identiteiten heeft weten te versmelten, zonder dat die daarbij verward zijn geraakt. In die eigenschap ligt zijn toekomst.”

Het hele artikel is te lezen in het tijdschrift 360, een selectie uit de internationale pers (360mag.nl)

Klaagzang

De Griekse columnist Nikos Dimou vreest de terugkeer van de drachme als nationale munt. Een fragment:

„Ik hoor nu zeggen dat we terug zullen gaan naar de drachme en ik begrijp naar welke drachme we terug zullen gaan. Niet naar die we tot 2000 hadden, die door leningen opgeblazen munt, maar naar die van na de bezetting, die van de inflatie, die het papier waarop hij gedrukt werd nog niet waard was.

Ik ben in de tijd van de drachme geboren – maar ik zou niet in de tijd van de drachme willen sterven. En ook niet terugkeren naar de duisternis van de zogenaamde “goede oude tijden” zonder verwarming, auto’s en met uitvallende elektriciteit. Ik hoop dat we, zij het op het allerlaatste moment, een ruk aan het stuur zullen geven om het ravijn te vermijden.”

Bron: www.koutipandoras.gr/