Gevaarlijke zoektocht naar unieke tijger in uitsmijter IFFR

Beeld IFFR

Mannen zijn jagers. Een principe dat het filmfestival op de valreep onderstreepte met de slotfilm The Hunter. Een spannende, prachtig gefilmde maar enigszins onbevredigende uitsmijter.

De Tasmaanse tijger is een dier met unieke gaven. Met zijn gif kan het dier zijn vijanden verlammen, en dat maakt hem enorm interessant voor een duister biotechbedrijf. Praktisch obstakel: er is naar verluidt nog slechts één Tasmaanse tijger in leven. Het geheim van dat magische gif moet worden ontrafeld voor het te laat is.

Protagonist Martin wordt om die reden als zoveelste jager ingehuurd om de tijger te op te sporen. Zijn voorganger wordt al maanden vermist en langzaamaan wordt duidelijk dat diverse partijen het succes van zijn missie willen saboteren.

Dankzij het landschap van Tasmanië is The Hunter een prachtige film met een meeslepende onheilspellende sfeer. Helaas riep het verhaal bij mij en mijn gezelschap veel vragen op. De film is een wirwar van plotontwikkelingen die elkaar opvolgen nog voor duidelijk wordt wat precies de diverse belangen en motieven zijn van de personages.

De isolatie van Martin is het centrum van het verhaal, en zijn doorzettingsvermogen om dagenlang in een vochtige grot te liggen in de hoop de Tasmaanse tijger te lokken werken aanstekelijk voor de kijker. Maar de precieze reden van zijn onbedwingbare dwang om te slagen worden niet volledig duidelijk, en die vragen blijven hangen na afloop.

The Hunter was niet mijn persoonlijke hoogtepunt van het festival, maar zeker een indrukwekkende ervaring. Een poging om stoom af te blazen in De Doelen werd snel opgevolgd door een glibberige oversteek naar de Schouwburg die zorgde voor een fijne afsluiting tussen honderden tevreden medewerkers en bezoekers.

    • Annemarie Coevert