Spoelen schaadt mondbacteriën

De populaire veronderstelling uit de vorige eeuw dat alleen bepaalde bacteriesoorten de oorzaak zijn van tandbederf, tandvlees- en kaakbotaandoeningen is zeer waarschijnlijk onjuist. Dat schrijft J.M. ten Cate in de nieuwste editie van Quality Practice Tandheelkunde. De aandoeningen ontstaan eerder door een verstoorde bacteriële ecologie op onze tanden en kiezen. De tandplaque, die steeds vaker ‘biofilm’ wordt genoemd, is een diverse laag van bacteriën die een ecosysteem op zich vormt. Net als de darmflora bestaat er dus ook een mondflora.

De consequentie is dat er met een nieuwe blik naar anti-microbiële mondproducten, tandpasta’s en mondspoelmiddelen wordt gekeken. Er komt steeds meer weerstand tegen de huidige agressieve mondspoelmiddelen, zoals chloorhexidine, waarbij ook goedaardige mondbacteriën worden vernietigd. Bij zo’n mondspoeling overleeft slechts een zeer klein deel van de bacteriën in de biofilm. Het gevolg is dat de weinige resistente bacteriesoorten de mondflora gaan overheersen.

Meer subtiel werkende middelen, die niet bacteriedodend zijn maar hun aanvalskracht danig verzwakken, lijken daarom veelbelovend. Zo worden al grote onderzoeksbedragen besteed aan de bestudering van componenten uit cranberries, thee, honing en diverse traditionele Chinese medicijnen. In andere experimenten wordt geprobeerd om goedaardige bacteriën (probiotica) in de biofilm te laten integreren zodat een gezonde mondflora om een gebitselement ontstaat.