Lucht happen

Etihad Airways heeft speciale food and beverage managers aan boord om de reiziger van een persoonlijk eetadvies te voorzien, schenkt 13 soorten thee en heeft onlangs 110 ervaren koks aangenomen die in de vliegtuigen ter plekke à la carte menu’s bereiden. Bij British Airways serveren ze dezelfde afternoon tea als in het Dorchester hotel, een van Londens meest exclusieve hotels. Singapore Airlines’ populairste menukeuze is kreeft met asperges, zacht gegaarde tomaat met saffraanrijst en een glas (of twee, drie) Dom Pérignon 2000 millésimé champagne, op temperatuur gehouden in een speciaal door Givenchy ontworpen champagnekoeler. En bij de KLM eet u de drie Michelinsterren van de hemel, want daar bereidt de Belgische topkok Peter Goossens de maaltijden. (Na Jonnie Boer, die het vorig jaar deed, is nu dus de keuze gevallen op een Belg. Wellicht een eerste stap op weg naar het zuiden, naar Frankrijk, nu KLM steeds meer het onderspit delft bij partner Air France?)

En dan zijn er natuurlijk de maaltijden aan de verkeerde kant van het gordijn, variërend van een kartonnen beker Cup-a-soup (Transavia) tot iets dat ‘zeven uur geleden nog lasagne was’, zoals het gezaghebbende Business Traveller het eten van een Turkse maatschappij omschreef.

Vliegtuigmaaltijden zijn een geliefd onderwerp voor klagen en zeuren. De algemene gedachte is dat het er door alle bezuinigingen allemaal niet beter op wordt. Maar dat is slechts ten dele waar. Natuurlijk, het wordt allemaal wat minder (in kwantiteit), en steeds vaker zal aan boord de portemonnee moeten worden getrokken, maar over het algemeen is de kwaliteit er wel op vooruit gegaan. Veel maatschappijen huldigen nu het principe van beter één verse bruine boterham met tonijnsalade dan een lauw en zompig hacheeprutje.

Toegegeven, in economy is het nog lang niet altijd een culinair feestje. Maar welbeschouwd is het sowieso verbazingwekkend dat aan boord nog iets min of meer eetbaars op het taboeretje verschijnt. Ten eerste werken onze smaakpapillen 30 procent slechter door de droogte en de druk in de cabine. Dus grote kans dat we die laffe kipfilet beneden aan de grond nog best appetijtelijk hadden gevonden. Ten tweede duurt het traject dat een maaltijd aflegt vanaf de eerste bereiding tot het moment dat de reiziger het aluminium deksel ervan aftrekt, zo’n twintig uur.

Het kost een vermogen al dat eten te kopen, bereiden, verpakken, vervoeren etcetera. Voorbeeld: Singapore Airlines’ gaf in 2010 ruim 410 miljoen euro uit aan eten, 12 miljoen euro aan drankjes en ruim 13 miljoen euro aan wijnen. En dan de hoeveelheden. ’s Werelds grootste airlinecateraar Gate Gourmet handelt ruim 800.000 maaltijden per dag af. Dus niet meteen klagen als er geen kip meer is. ’t Is bij al die hoeveelheden eerder een wonder dat er überhaupt iets op tijd in het goede vliegtuig arriveert.

Op airlinemeals.net zijn zowat alle maaltijden van alle maatschappijen in alle klassen te zien, gefotografeerd en becommentarieerd door reizigers. Wat om beurten ontluisterend, watertandend en hilarisch is.

tekst Ivo Weyelfoto’s airlinemeals.net