In smetteloos driedeel, graanzak onder bolhoed

Modeontwerper Marije de Haan presenteerde afgelopen week op de Amsterdam Fashion Week haar herencollectie voor de herfst-winter 2012-2013. Ze liet zich inspireren door Black Bart, overvaller van postkoetsen.

Modeshow Foto's Team Peter Stigter

Donderdag 26 januari

D-day! De dag van mijn show tijdens de Amsterdam Fashionweek. De collectie is, denk ik, echt een doorontwikkeling van vorige collecties. De materialen en kleuren; wol, katoen en leer in zwart, ecru en beige, komen overheen met mijn vorige werk, maar conceptmatig heb ik de boel naar een ander niveau getrokken.

Hield ik me voorheen bezig met crime-scenes en criminelen in het algemeen, dit keer heb ik me gericht op één persoon: Black Bart, the Po8. Hij was een overvaller van postkoetsen aan het einde van de negentiende eeuw in Amerika. Hij was altijd te voet, omdat hij bang was voor paarden. Hij ging smetteloos gekleed in driedelig pak maar droeg onder zijn bolhoed altijd een graanzak over zijn hoofd om zijn identiteit te verbergen.

Een paar keer na een overval heeft hij een versje achtergelaten, één daarvan was het startpunt voor mijn collectie: I’ve labored long and hard for bread, for honor and for riches, but on my corns too long you’ve tread, you fine-haired sons-of-bitches.

Ik ben doodmoe, tevreden en nerveus. Aangekomen bij de Westergasfabriek moet er worden uitgeladen en als een malle worden gestreken, gespeld en doorgepast. Dat laat ik aan mijn mooie backstageteam over; niets dan liefde voor deze mensen! Ikzelf word gelijk aan mijn haren mee gesleurd om de show te bespreken.

Om acht uur ’s avonds begint de show: volle bak en ik sta te wiebelen van adrenaline en de zenuwen. Ik wil dat het voorbij is en 10 minuten later... ..is het voorbij, zo snel gaat dat. Aan het publiek te horen, ging het goed. Ik word direct weer meegesleurd voor interviews en foto’s, het blijft vreemd.

De terugweg naar Den Haag is goud: met z’n allen in de auto, muziek hard en langs de McDrive, we zijn blij en voldaan.

Vrijdag

The day after. En die is zwaar! Ik moet om 12:00 weer in Amsterdam zijn voor de business masterclass die ik volg bij de Amsterdam Fashionweek. Ik snurk door tot 10:00, sleep mezelf uit bed en moet nog snel twee sets van mijn vorige collectie bij de Koninklijke Academie in Den Haag afleveren voor de open dag. Daarna de trein naar Amsterdam. In de trein lees ik de eerste recensies op internet van de show en die zijn goed. Ik zweef door naar de Westergasfabriek waar ik weer met beide voeten op de grond wordt geduwd. Klepperende oren van het horen van alle zakelijke toestanden rondom het runnen van een modebedrijf. Makkelijk is anders.

Terug naar Den Haag zweef ik toch nog even verder door ’s avonds lekker vet bij de Argentijn te eten met twee van mijn backstagewonders: Dorith en David Q. En ondertussen nog even met mama in Friesland bellen die de gehele fashionweek geholpen heeft met de show, zij moet ook afkicken.

Zaterdag

Ik slaap uit tot twee uur ’s middags en nog steeds voelt het alsof ik onder de tram gelegen heb. Ik sleep me toch maar uit bed, kleed me fatsoenlijk aan, want dat helpt doorgaans. Ik ga even naar de Koninklijke Academie in Den Haag voor de open dag. Goed om al het werk van de studenten te zien en een aantal bekenden weer even te spreken.

’s Avonds spreek ik met een van de andere backstagewonders af (Kim) om all-you-can-eat-sushi-je-kent-het-wel-5-rondes-en-niet-meer-kunnen-lopen te eten, even thuis uitbuiken en eindelijk het succes van donderdag vieren in Den Haag: Grote Markt, Paard Café en... de Pijpela, ik lig om half zeven ’s ochtends weer in bed. Het was een ‘mooie’ avond.

Zondag

K-a-t-e-r. Maar ik vind dat geoorloofd na een lange periode van collectiestress en heel hard werken. Ik slaap uit, ik eet vet en drink ’s middags nog een kopje thee in de stad met een brak hoofd. Ik begin alweer na te denken over een nieuwe collectie, want voor mijn gevoel moet ik gebruik maken van de adrenalineboost die ik van de show heb gekregen.

Maandag

Researchen in de bibliotheek, mijn dierbaarste moment binnen het ontwerpproces. Er is niets heerlijker dan een hele dag met mijn neus in de boeken te zitten op zoek naar interessante beelden en teksten. Inmiddels druppelen er meer recensies binnen en ze maken me blij, mensen snappen het, ze snappen de collectie.

Daarna is het tijd voor de hel van iedere kleine, zelfstandig ondernemer: de btw-aangifte. Dit keer waren het meer dan 200 bonnetjes. Getypt, dat duurde #$#%#^#^#^ tot half 3 ’s nachts... Maar de aangifte is nu klaar... op het nippertje...

Dinsdag

Vandaag foto’s maken voor dit dagboek. Met lood in mijn schoenen naar mijn atelier in een kleine antikraakstudio. De laatste keer dat ik er was, was de ochtend voor de show. Complete chaos! Overal dozen, lappen stof, doosjes omgevallen spelden.

’s Middags een kopje thee... op de Grote Markt, ja... Ondertussen gekeken naar tickets voor een weekje Londen, een beetje vakantie, maar ook bedoeld om stoffen en dergelijke te zoeken. Daarna afgesproken met Franky Boateng van Flybird. Wij werken voor mijn collecties samen. We hebben de show geëvalueerd en overlegd voor de nieuwe collectie. Als traktatie voor mezelf een nieuwe laptop gekocht, wa ar ik nu fijn dit tekstje op typ, hoera!

Woensdag 1 februari

Vandaag is het me weer niet gelukt mezelf op tijd uit bed te hijsen, die fashion week hakt erin. Desalniettemin heb ik er een productieve dag van gemaakt.

De middag heb ik besteed aan research voor de nieuwe collectie. Dat begint met steekwoorden en kleurschema’s in mijn hoofd. Visueel zie ik in mijn gedachten een soort wazige collectie heen en weer lopen met indicaties van kleuren en volumes. Ook muziek hoort daarbij en ik geloof dat ik mijn soundtrack nu al gevonden heb. Een aantal keren achter elkaar afgespeeld en kippenvel tussen mijn schouderbladen. Dat is meestal een goed teken. Ik ben op de goede weg. Terwijl ik luister, schrijf ik de steekwoorden op papier en maak kleine krabbelschetsjes erbij. Iedere week zal het beeld in mijn hoofd zich verder gaan aanscherpen totdat daar een nieuwe collectie uit komt rollen.

’s Avonds een afspraak bij Creatief Warenhuis HOOP voor een overleg met Haagse ontwerpers. We bundelen onze krachten voor nieuwe initiatieven in Den Haag. Daarna, om het af te sluiten, voor de verandering, een slaapmutsje op de Grote Markt. Hoop dat ik mezelf er morgen wel vroeg uit kan timmeren.