Brieven over het tekort aan hoogopgeleide mannen

Downdaten is niet erg, maar gewoon logisch

In de opiniebijlage van afgelopen weekend wordt verschillend gereageerd op het ‘overschot’ aan hoogopgeleide vrouwen (Opinie & Debat, 28 januari). Wat niet wordt geopperd, is dat downdaten zo erg nog niet is. In plaats van vreemd of fout lijkt downdaten mij logisch.

De term ‘downdaten’ is nieuw, maar het gebruik allerminst. Downdaten is zo oud als de mensheid: mannen hebben nooit anders gedaan. Sinds Eva in de appel beet, worden wijze vrouwen gemeden. Tot enkele decennia geleden waren mannen altijd hoger opgeleid dan hun partner, simpelweg omdat er weinig goed geschoolde vrouwen waren.

Wat we voorheen een relatie, affaire of huwelijk noemden, heet nu downdaten. Een relatie met een laagopgeleide man wordt al gauw gezien als ‘genoegen nemen met’. Alsof de vrouw in kwestie wel hoogopgeleid, maar niet verstandig en zelfbeschikkend is.

Wanneer de vrouw geen genoegen kan nemen met een lager opgeleide man, is er altijd nog een andere mogelijkheid: die van de vrouwenliefde. Aristoteles en zijn wijsgerige vrienden streefden naar ‘intellectuele ontplooiing en algemene ontwikkeling’ en omdat de vrouw slechts een ontvangende schoot was waarin het zaad van de man groeide, werd ‘de liefde voor jongens’ geprezen. Dát was gelijke liefde.

Wanneer de moderne man werkelijk zo weinig te bieden heeft, zijn het straks niet de lucky few hoogopgeleide mannen die het voor het zeggen hebben. In plaats daarvan kiezen vrouwen voor een hoger soort liefde met hun eigen geslacht, zoals wijze mannen dat in de Oudheid deden. De hoogopgeleide man moet niet op een harem rekenen; voor hij het weet fungeert hij alleen nog als zaad-leverancier.

Simone van Saarloos

Amsterdam

Hé, schaarse vrouwen, kom naar Delft!

Opinie & Debat van 28 januari was gewijd aan het vrouwenoverschot onder hoger opgeleiden. Het wordt geschetst alsof dit een landelijk probleem is, maar toch verschilt de hoeveelheid vrouwen behoorlijk per stad. Terwijl er in Leiden een groot vrouwenoverschot heerst, is er vijftig kilometer verderop in Delft juist een groot mannenoverschot. In Delft is niet de man de baas, maar de schaarse vrouw.

Een belangrijk gevolg is dat vrouwen selectiever zijn als het om mannen gaat. Voor iedere TU Delft-studente is er namelijk de keuze uit vier mannelijke medestudenten. De man hier moet dus ontzettend zijn best doen om aan de vrouw te komen. De oplossing voor het vrouwenoverschot ligt, net als vele andere oplossingen, in Delft.

Johan Nederend en Douwe Spoelstra

Studenten van de TU Delft, Delft

Mogen we de emancipatie dan ook laten zitten?

Het uitgangspunt van de reeks artikelen onder de noemer ‘Schaarse mannen zijn de baas’ (Opinie & Debat, 28 januari), is dat hoogopgeleide, schaarse mannen de dienst uitmaken op de relatiemarkt. Een wonderlijk uitgangspunt, want in strijd met de cijfers.

In de leeftijdscategorie tussen 25 en 40 jaar zijn er anderhalf keer zoveel mannen als vrouwen vrijgezel volgens cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. In grote steden ligt dit vast iets anders, zo lees ik dat er in Utrecht 130 vrouwelijke twintigers op honderd mannelijke twintigers wonen.

Uiteraard is dit geen tekort aan mannen, aangezien vrouwen hun partner selecteren door omhoog te kijken qua status en leeftijd, zo wijzen CBS-cijfers uit.

Jonge vrouwen in Utrecht hebben dus iets minder keuze dan in een 50-50-situatie. Dat is het enige probleem dat ik in de artikelen kan ontdekken. Als ze meer keuze wil, dan kan ze verder kijken dan de plaats waar ze woont – met Facebook, e-mail, telefoon en de huidige vervoersmiddelen is het allemaal mogelijk. Ik dacht dat we in de eenentwintigste eeuw leefden.

Dan de vermeende problemen voor de vrouw. Wel, voor een vrouw van bijvoorbeeld 25 jaar is het geen enkel probleem om aan een man te komen. Ze is in trek bij mannen van 18 tot 70 jaar. Andersom werkt dat voor een man van 25 niet zo.

Opmerkelijk is ook de gedachte achter vrijwel alle artikelen. Werd en wordt jarenlang van mannen geëist dat ze zich emanciperen, gaan verzorgen en zich vrouwvriendelijk gedragen, blijken al die dingen totaal onbelangrijk te zijn. Het enige nut van mannen is volgens deze stukken: hoogopgeleid zijn en dus veel verdienen, want dat is belangrijk voor vrouwen.

De achterliggende, uiterst leerzame boodschap: mannen, laat die emancipatie maar zitten. Ga niet zorgen, niet het huishouden doen, want op de relatiemarkt word je dan terzijde geschoven door de mannen met status – want dat willen vrouwen.

Renzo Verwer

Auteur De liefdesmarkt, Amsterdam

De hoogopgeleide prins is een sprookje

Wat een treurigheid in de Opiniebijlage van 28 januari. Alleen de woorden al: ‘vissen in een vijver’, ‘gewillig’, ‘downdaten’. Geen keer kwam het woord liefde voorbij.

Als deze lieve meisjes eens ophouden met het zoeken naar die hoogopgeleide prins, hebben ze tijd over. In die tijd kun je kunst zien, boeken lezen, naar een film gaan. In de kunst en cultuur is het een dankbaar onderwerp. Daar leer je te zien wat liefde betekent. Hoe een jonge vrouw verkeerde keuzes kan maken door uitsluitend te zoeken naar een levensverzekering en hoe ze dan ten slotte een verbitterde vrouw wordt, aan de drank of aan de pillen. Het sprookje was niet waar, is niet waar en zal ook nooit waar zijn.

Ik heb een tip voor jullie. Ga eens een weekend naar een dorpje dat in de top tien zit van welgestelde dorpen. Loop een willekeurige winkel binnen en bekijk de dames van middelbare leeftijd. De mondhoeken naar beneden, een bittere blik, een geaffecteerde iets te luide stem en de pumps stampen de boosheid uit hun bestaan. Denk dan even: dit is mij bespaard gebleven.

Cora Duin

Amsterdam