Boer zoekt baasje

Harold Hamersma doet een ontdekking op de beurs France-Vins.

Al is Frankrijk nog steeds onbetwist het populairste wijnland in Nederland, toch hebben nog niet alle Franse wijnproducenten hier een baasje gevonden. En om die boeren aan de man te brengen, is op maandag de 23ste januari in Amsterdam de beurs France-Vins gehouden. Tijdens deze zevende editie konden Nederlandse importeurs volgens de organisatie op één dag ‘een heuse Tour de France maken langs alle wijnstreken van Frankrijk’.

In twee grote hotelzalen presenteerden ruim zeventig producenten rond de achthonderd verschillende wijnen. Deze allemaal proeven was ondoenlijk, geen Tour de France meer eerder een tour de force. Vandaar dat de meeste bezoekers gericht zochten. Zo trof ik de importeur die AIX-rosé in Nederland tot een succes heeft gemaakt en zijn portfolio wenst uit te breiden met champagne. Een exploitant van een online winegiftshop bleek zich vastgebeten te hebben in ‘designflessen’. En ik sprak met een man met een sauvignon blanc-missie. „Een van mijn sympathiek geprijsde uitvoeringen werd laatst in een proefpanel omschreven als ‘goede sauvignon blanc mag natuurlijk enigszins naar kattenpies ruiken, maar deze stinkt als een kattenbak die al drie weken niet is verschoond’. Helaas moest ik het er nog mee eens zijn ook.”

In eerste instantie besloot ik om zonder vast doel aan mijn Tour de France te beginnen en op mijn gemak het parcours te verkennen. Ik kuierde wat langs junior-olijfboompjes in potten die bij wijze van decoratie waren neergezet en waarboven grote rode en witte ballonnen deinden op de luchtstroom van de airconditioning. Ik zag geeuwerige wijnmakers achter klandizieloze tafels in hun blackberry prikken. En hoorde het charmante Engels met een Frans accent van een jonge vrouw die haar witte beaujolais en mâcon aanprees. Behalve flessen had zij daar ook T-shirts met opdruk en buttons tot haar beschikking: ‘I’m cool. I drink wine. Miss Vicky Wines’.

Verderop proefde ik wat cabernet francs die hopelijk nimmer onder een Hollandse kurkentrekker zullen belanden. En ik verbaasde mij enigszins over de bemensing van een stand uit de Loire, bestaande uit vier dames van Aziatische komaf. Toen ik langs de uitstalling van Vignerons d’en France liep, een verzamelplaats van coöperaties uit verschillende regio’s, viel me het tafeltje op van de Terra Vitis Wine Company.

Terra Vitis, zo werd me duidelijk, heeft het goed voor met milieu, mens en aarde door wijnen te maken volgens zichzelf opgelegde strenge ecologische richtlijnen. Het begrip ‘biologisch’ wordt niet gebruikt, maar de inzet van herbiciden en pesticiden is minimaal. En door wat de beweging ‘culture raisonnée’ noemt (wijn produceren met respect voor de natuur) wordt er ook niet met kunstmest gewerkt, mag wijnbouw- apparatuur geen vervuilende messing of koper bevatten en bestaat er een zorgplicht voor de omgeving. Bovendien staat Terra Vitis transparantie voor: het proces van stok tot botteling is volledig traceerbaar.

De goede zaak heeft het niet altijd even goed voor met de smaakpapillen. Maar het aanbod op het tafeltje (het zal toch geen tropisch hardhout zijn?) van Terra Vitis mocht er wezen. Ik proefde onder meer de witte Roc d’Aigle 2010 Grande Réserve grenache blanc en de rode carginan uit Tuchan, Roussillon (beide 7,95 euro) en constateerde tevreden dat deze boer in Nederland net tegen de ware was aangelopen.

Terravitis.nl