Opinie

    • Hugo Camps

Kaas en wraak

De dodelijke rellen in Port Said gaan niet over voetbal, ze gaan over Egypte. Dit onderwerp is net iets te groot voor deze column. En ik heb het Heizeldrama nog meegemaakt – met ook veel doden en veel gewonden. Daarom houd ik het nu maar wat dichter bij huis waar de ellende ook niet te overzien is, maar waar vooralsnog geen doden vallen.

Deze week werd ik immens treurig van een bericht in de krant onder de kop ‘Erwin van der Sar gaat in kaas’. Onze nationale voetballegende wordt het nieuwe gezicht van kaasmerk Milner. Sar pronkte op een fotootje met een grote ronde kaas in zijn handen die zijn naam draagt.

Miserabele casting.

Edwin van der Sar en kaas: het is zo klein, zo benepen, zo Hollands voor een van de beste keepers van de wereld. Ik zeg niet dat Edwin ambassadeur van Yab Yum moet worden, maar als het gezicht van een kaasbol keert hij terug naar de vroege jaren van een nietszeggende jeugd. Toen hij nog niet wist waar Amsterdam lag. Wereldvreemde plattelander.

Nu staat hij straks op beurzen naast Frau Antje: een belediging die pijn aan de ogen doet. De grote Van der Sar hoort zich ver van zuivelproducten te houden. Hem wil je tegenkomen met een kleding- of lingerielijn. Of als onderkoning van de KNVB. In ieder geval op de hoogte van iets macro-economisch, zeker niet aan de zijde van de boerenkinkel Henk Bleker.

Ik zie hem straks op de Spelen in Londen al verschijnen in het Holland Heineken House met een bol kaas in de hand. Uiteraard ook met de logge loop van de boer in een Achterhoekse koeienstal. Je moet in styling altijd ondergeschikt blijven aan je broodheer.

Heeft de zo gelauwerde doelman geen raadgevers meer? Geen vrienden die hem behoeden voor de onnozelheid van boerengewin? Dan nog liever een commercial voor shampoo – is toch wereldser.

Voor het geld hoeft de doelman het niet meer te doen. Had hij nog voor Franse kazen gekozen – alla. Maar nu gaat hij Erik Hulzebosch achterna – Unoxhumor.

Het is blasfemisch.

Andere treurigheid: de mislukte transfer van Mounir El Hamdaoui naar het Italiaanse Fiorentina. Hoe Ajax dat weer geflikt heeft, is van een schurftige kwaadaardigheid. Ik geloof graag dat El Hamdaoui een geldwolf is en zijn zaakwaarnemer Sigi Lens een woekeraar. Maar dan nog laat je een spits met klasse niet langer verkommeren bij de beloften als er een traditierijke voetbalclub als Fiorentina aanbelt voor een transfer. Wat Ajax met Mounir El Hamdaoui doet, is misdadig. Het is bewuste afbraak van een voetbalcarrière.

En voor wat dan?

Ja, hij ridiculiseerde Ajax-coach Frank de Boer na een wissel in de kleedkamer. En er was sprake van enig sociaal deficit naar de groep toe. Maar om daarom een talentrijke spits langer dan een jaar het voetballen te ontzeggen is van een wraakzucht die je in geen enkele sport tegenkomt. Een ongekende blamage van het Ajax-bestuur. Technisch directeur Danny Blind voorop, die als speler ook al streken had die beslist geen ode waren aan collegialiteit en teamspirit.

Er werd gezwaaid met contracten. Het bestuur van Fiorentina sprak van een ongezien amateurisme. En dat allemaal voor de lange tenen van Blind en De Boer. El Hamdaoui wordt nu weer een tijdlang gecriminaliseerd in quarantaine. Terwijl hij niemand heeft doodgeschoten en ook geen plunderaar van de kleedkamer is.

Is het nu ook de roeping van Ajax om moeilijke, humeurige spelers voor het leven stuk te maken?

Ga dan eens in de wapenhandel.

    • Hugo Camps