In Alaska is iedereen blij, blij met zon, blij met sneeuw

Eowyn Ivey: Kind van sneeuw Vertaald door Lidwien Biekman. Artemis, 384 blz, € 19,95

Je kon er op wachten: bestsellers uit Alaska. Existentiële romans die over de ruige, uitgestrekte natuur gaan, de eenzaamheid en saamhorigheid en vooral over de schoonheid van Alaska, met zijn rivieren vol spartelende zalm, het land waar je elanden en beren kan schieten. De Sarah Palin-wereld in boekvorm.

Schrijvers van Alaska-romans zijn er in twee soorten. Het type David Vann, dat in schitterende romans de natuur neerzet als een gekmakende leegte waar je moordlustig of suïcidaal van wordt. En daartegenover staat het het type Eowyn Ivey – met gebreide muts en cheese-smile op de auteursfoto – die de roman Kind van sneeuw heeft geschreven – over natuur en een magische wereld, over verdriet en troost.

Zoals Afghanistan zit opgescheept met Khaled Hosseini en zijn Kaboelkitsch, en zoals Frankrijk in Tatiana de Rosnay haar Holocaust-kitsch-auteur heeft gevonden, zo kan Alaska zich nu verheugen in de kitsch van Eowyn Ivey.

De kitsch zie je bij alle drie terug in de weergave van diepe gevoelens die gekoppeld worden aan het weer. De drie auteurs volgden creative writing-cursussen, maar hebben duidelijk de eerste les gemist, want iedereen weet: koppel de stemming van je personage niet aan de weersomstandigheden, dat is te clichématig. Het weer als graadmeter voor de stemming: een methode die door Louis Couperus in Eline Vere voor eens en altijd is vervolmaakt.

Toch gaan bij Hosseini angsten gepaard met sterrenloze nachten in de woestijn, bij De Rosnay met storm langs het strand en bij Ivey met heftige sneeuwval in het bos.

Kind van de sneeuw gaat over een echtpaar in Alaska in 1920. Het stel is na een doodgeboren kind kinderloos gebleven, waardoor de eenzaamheid van de winters in Alaska dagelijks voelbaar is. Op een avond maken ze samen een sneeuwpop, een ‘sneeuwmeisje’. Daarna krijgen ze bezoek van een sneeuwkind, dat hun leven gaat beheersen. Geluk en angst voor verlies liggen dicht bij elkaar is de moraal van het verhaal. Uiteindelijk komt het sneeuwmeisje tegemoet aan het grootste wens: een kind.

Ivey’s roman heeft commercieel succes. De gevoeligheid van het boek wordt gewaardeerd, evenals de gezellige blogs van de auteur waarin ze uitlegt dat mensen samen kunnen komen door romans. Zeer menselijk komt ze over ze in haar ‘letters from Alaska’, trots op haar boek in de boekhandelsetalage in haar woonplaats, dankbaar met brieven uit het hele land over de weerklank die haar boek vindt – vooral met die van haar oma uit Florida, blij en vrolijk omdat men ook in The Sunshine State haar sneeuwwitte overwegingen weet te waarderen. Blij met haar Noorse vertaling, bescheiden en dankbaar met elke lezer, blij met de zon, blij met de sneeuw. Blij met het succes, dat voor haar meteen bewijst dat de roman niet dood is.

Eowyn Ivey is, kortom, het tegenovergestelde van haar even cynische als humoristische landgenoot David Vann: lief, vriendelijk, en licht verteerbaar.

    • Toef Jaeger