Dj in Auschwitz

Dj Ruud de Wild wil op 3 mei een live-uitzending van zijn radioshow opnemen in kamp Auschwitz. Op zijn website bij Radio 538 luisterde ik terug hoe hij deze week over Auschwitz babbelde met zijn sidekick. Op de achtergrond klonk een lullig-leuk pianodeuntje.

„We kunnen Lieke van Lexmond ook meenemen. Als ze durft”, zei De Wild.

Lieke van Lexmond speelt in de soap Goede tijden, slechte tijden. Weet je wat: ze gingen haar bellen!

Ruud: „Ben je d’r ooit zelf geweest?”

Lieke: „Nee, ik ben er nog nooit geweest. Nee.”

Ruud: „Nou, mooi! Ga je mee?”

Lieke: „Nou ik zal je zeggen dat als ik kán, als de agenda het toelaat, dan moeten we dat maar gewoon regelen (…).”

Ruud: „Oké. Bij deze dan. Want ik weet dat de mensen van jouw agenda zitten te luisteren en denken: Nou, kamp Auschwitz, daar kunnen we geen nee op zeggen.”

Lieke vond het allemaal erg goed, van Ruud.

Ik bel hem op. Hij klinkt behoorlijk opgewonden. Maar dat kan ook aan het natuurlijk stemgeluid van een goede dj liggen.

Zijn dochter (9) vroeg hem hoe het zat met Anne Frank.

„Ik dacht: schandalig, ik ben nog nóóit in een concentratiekamp geweest. En ik heb werkelijk al-les al gedaan!”

De Holocaust vergeten, dat komt neer op ontkennen, vindt hij.

Hoe de show wordt ingevuld, kan hij nog niet helemaal zeggen. „Iédereen wil mee.” Zoals Z@pp, het jeugdblok van de NPO.

Maar is het toegestaan om binnen het kampterrein een radioshow te maken?

Dat niet, denkt De Wild. Maar er zijn vast mogelijkheden. Al wil hij dat tevoren niet ter plekke uitzoeken. „Ik wil het wel écht houden.” Zijn emoties tijdens de live-uitzending, bedoelt de dj.

In dit tijdperk van imago draait alles om ‘authenticiteit’. Daarom is het tonen en delen van emoties nu vereist voor oprechte betrokkenheid.

„Ik kan mijn emotie niet delen met een oude meneer met 200 medailles die een krans neerlegt”, zegt Ruud de Wild.

De generatie been there, done that zoekt ‘echtheid’, en misschien is het concentratiekamp wel één van de laatste plekken waar die nog te vinden is. Als je alles al hebt gedaan. Zoals de jonge designers van Studio Job hun hek ontwierpen dat gebaseerd is op het toegangshek van concentratiekamp Buchenwald. Iedereen werd daar kwaad om, maar dat was wél oprechte emotie.

Als iemand écht veel heeft gezien, is het Ruud de Wild. Het is die week, op 6 mei, tien jaar geleden dat Pim Fortuyn werd vermoord. De Wild, die de politicus vlak daarvoor interviewde, stond ernaast toen het gebeurde.

Hij wordt nu al overspoeld door interviewaanvragen, maar wil daar niets meer mee te maken hebben. „Met Auschwitz kan ik de aandacht een beetje verleggen”.