Bekende Nederlander

Doordat ik de status van Bekende Nederlander nooit bereikt heb, maar halverwege ben blijven steken en door het leven ga als halfbekende Nederlander, word ik nog al eens verward met echte beroemdheden. Jaren geleden had Gert-Jan Dröge het programma Glamourland en telkens als Jan des Bouvrie in beeld kwam, riep hij: „Daar zijn we weer!” Uiterlijk lijk ik een beetje op hem, dus toen ik op een zomerdag langs een terras liep werd me toegeroepen: „Daar zijn we weer!” Ook werd ik verward met Henk Spaan, die een komisch programma had met Harry Vermeegen, waarin hij zijn kompaan telkens toebeet: „Op je poef!” Dus werd mij vanaf een bouwsteiger luid toegeroepen: „Op je poef!”

Maar de grootste verwarring is die met mijn te vroeg overleden vriend en collega Peter Vos. Uiterlijk lijken we niet op elkaar, maar we hadden dezelfde leeftijd, waren allebei tekenaar en heetten allebei Peter. Toen Peter jaren geleden een gouden penseel won, vond ik ’s ochtends op mijn deurmat een briefje: „Hartelijk gefeliciteerd met je prijs!” Vaak schieten mensen mij aan om te zeggen dat ze erg van mijn werk genieten, maar dat ze nooit zoveel plezier hadden gehad als om mijn Beestenkwartet. Als ik dan zeg dat niet ik, maar Peter Vos de maker is, gaan ze zich zo hartverscheurend excuseren dat ik op een gegeven moment besloten heb de complimenten met een buiginkje in ontvangst te nemen, om het vervolgens aan Peter door te geven. Ook hij werd vaak met mij verward en we wisselden regelmatig onze ervaringen uit, zoals schoolkinderen voetbalplaatjes ruilen.

Na afloop van de televisie-uitzending van De wereld draait door werd ik door Matthijs van Nieuwkerk voorgesteld aan Ali B. Toen die mijn naam hoorde schudde hij met grote kracht mijn hand en riep enthousiast: „Cool! Toine van Peperstraten! Cool!”

Dat heb ik ook maar zo gelaten.

    • Peter van Straaten