Syrische soldaat Omar vertelt waarom hij het leger van Assad verliet

Een Syrische rebellenstrijder die het regeringsleger verliet en nu burgers beschermt in de provincie Homs. De man op de foto is niet Ammar Cheikh Omar. Foto AP

De 29-jarige Syriër Ammar Cheikh Omar trad eind 2010 toe tot het Syrische leger. Hij was trots zijn land te gaan mogen dienen. Omar had niet kunnen vermoeden dat hij een jaar later gedwongen op burgers zou schieten. In The New York Times doet hij zijn indrukwekkende verhaal.

Omar groeide op in Duitsland, waar zijn ouders in de jaren vijftig naartoe emigreerden. Hij droomde er altijd van naar zijn thuisland terug te keren en deed dat in 2004, toen hij in de tweede stad van het land, Aleppo, ging wonen. Hij wilde zijn roots zoeken, rechten gaan studeren, zijn Arabisch verbeteren en een leuke vrouw vinden. Dat lukte vrijwel allemaal, waarna hij zich eind 2010 inschreef bij het Syrische leger. Het was een paar maanden voordat in Tunesië de Arabische Lente zou beginnen.

Van trotse Syriër tot dienaar van een wreed regime

In maart vorig jaar zou de Arabische volkswoede Syrië bereiken. Toen vreedzame demonstranten zich in de zuidelijke stad Deraa tegen het regime van president Assad keerden, werd Omar met zijn eenheid naar de onrustige stad gestuurd. Officieel om Syrië te beschermen tegen een mogelijke aanval door Israël. De betogers in de straten van Deraa werden al snel “terroristen” en “bandieten” die een gevaar voor het land vormden. Omar werd gedwongen de protesten met harde hand neer te slaan. “I was proud to be Syrian, but instead became a soldier for a regime that was intent on killing its own people”, zo zegt hij in The New York Times.

Omar was vanaf het begin van het neerslaan van de volksopstand vastberaden het Syrische leger te verlaten. Voordat hij daartoe de kans kreeg, werd hij naar een voorstad van Damascus gestuurd om te assisteren bij het verhoren van gearresteerde demonstranten. Hij maakte er de meest vreselijke dingen mee, schrijft The New York Times:

“Mr. Omar said he had been asked to take notes during the interrogation of prisoners, some as young as 15 years old. He said demonstrators had been blindfolded and forced to strip to their underwear before their hands were tied behind their backs. Interrogations were conducted by four or five soldiers and officers in a dark, windowless room. He said the interrogating officer had ordered him to write down confessions naming protest leaders, confessions that detainees were then asked to finger stamp rather than sign, since their hands were bound. To force confessions, Mr. Omar said, the soldiers tortured the detainees with electrified cattle prods, beat them or urinated on them. Some passed out. Others bled heavily. Many disappeared.”

‘Hitler stierf in Duitsland, maar stond op in Syrië’

Eind juli vorig jaar, toen Omar in de centrale stad Hama was gestationeerd, wist hij op te gaan in een grote demonstrerende menigte. Hij vond onderdak bij tegenstanders van het regime van Assad en plaatste een video op YouTube waarin hij vertelde waarom hij niet anders kon dan het leger verlaten. “Ik zal de dode lichamen van de jonge en oude mannen, maar ook van de vrouwen en kinderen in de straten nooit vergeten”, zo zegt Omar in de video. En, refererend aan het Duitsland waarin hij opgroeide: “Hitler stierf in Duitsland, maar stond op in Syrië.”

Bekijk hieronder de verklaring van Omar (in het Arabisch):

Omar vecht nu voor het Vrije Syrische Leger, een rebellenleger van ongeveer tienduizend soldaten dat burgers probeert te beschermen tegen de genadeloze repressie van het regeringsleger. Hij vreest voor het leven van zijn vrouw, zijn ouders en zijn eenjarige dochtertje, maar heeft geen spijt van zijn beslissing om het leger te verlaten. “Mijn familie weet dat ik de juiste keuze heb gemaakt.”

    • Pim van den Dool