Met internet nooit meer sjouwen

De bezorger van TNT die hier in de vinex de pakketten rondbrengt, ken ik inmiddels van haver tot gort. Vrijwel iedere dag belt hij bij me aan en doe ik begerig en verwachtingsvol – doch geheel gekleed – open. Slechts een enkele keer heeft hij daadwerkelijk iets voor mij bij zich, maar meestal is het

De bezorger van TNT die hier in de vinex de pakketten rondbrengt, ken ik inmiddels van haver tot gort. Vrijwel iedere dag belt hij bij me aan en doe ik begerig en verwachtingsvol – doch geheel gekleed – open.

Slechts een enkele keer heeft hij daadwerkelijk iets voor mij bij zich, maar meestal is het een boek voor de buurvrouw, schoenen voor de overbuurman of een computeronderdeel voor mijn echtgenoot. Als thuiswerkende zzp’er ben ik een ideaal afgiftepunt. ’s Avonds komen de tweeverdieners hun bestelling bij me ophalen en ook zij kijken dan altijd als een kind op sinterklaasavond. Zelfs als je er zelf voor hebt betaald en precies weet wat erin zit, is het leuk om een pakje te krijgen.

Internetwinkelen, ik vind het een geweldige uitvinding. Nu hoef ik nooit meer met zware dozen wijn te sjouwen of de hysterische zaterdagdrukte in omdat zoon een trui nodig heeft. Maar online eten aanschaffen, dat deed ik nog niet. Tot ik kort geleden werd geattendeerd op Fattoria La Vialla. Op dit landgoed in Toscane wordt onder andere biologische wijn, olijfolie en pecorino geproduceerd en deze fijne zaken worden – zonder portokosten! – naar Nederland verzonden. En dus stond mijn vriend van TNT vorige week met een loodzware doos voor me op de stoep, vol honing, biologische pappardelle en geurige olijfolie.

En er is meer. De firma Car l’Eau bijvoorbeeld. In hun internetwinkel vind je heerlijkheden als roze knoflook, rozemarijngelei (fijn!) en uienchutney. Ik vergeet altijd weer hoe fantastisch lekker dat is, die zoet-pittige uien bij kaas, paté of ham. Zo’n klein pestpotje is bij mij dus veel te snel leeg. Daarom heb ik deze week zelf maar even een flinke voorraad aangemaakt.

Snij de uien in halve maantjes, en smoor ze een paar minuten in wat olijfolie. Roer dan de suiker erdoor, zet het vuur laag en doe de deksel op de pan. Laat de uien twintig minuten garen, roer af en toe. Doe dan de azijn en de wijn erbij en laat de uien nog een kwartier zachtjes pruttelen met de deksel erop. Voeg zout en peper en – naar smaak – wat rozijnen, een half ontpit en ragfijn gesneden pepertje of een vleugje kaneel toe en laat de chutney zonder deksel pruttelen totdat het grootste gedeelte van het vocht is verdwenen.

De chutney dikt nog wat in tijdens het afkoelen. U kunt de boel nu in knusse potjes doen en daarmee uw vrienden een fijn pakjesmoment bezorgen. Maar u kunt de chutney ook gewoon in een goed afsluitbare pot in de koelkast zetten. Is binnen twee weken op.

Uienchutney

1 kilo uien

125 g bruine suiker

1 dl witte wijn

1 dl witte wijnazijn

eventueel rode peper,rozijnen,kaneel

    • Roos Ouwehand