In drie minuten kan ik iemands leven veranderen

Als een volleerde popster blies Thomas Azier afgelopen maand vakkundig het publiek van Eurosonic en Noorderslag omver. Zijn theatrale duistere stem toornde hoog boven de harde beats en de vrolijke bliepjes uit. „Deze songs zijn wat ik kan en wat ik ben”, zegt hij. „Maakt dat zin?” Via Friesland en Groningen kwam de 24-jarige Leidenaar vier jaar geleden in Berlijn terecht. De Duitse en Engelse taal proberen zich in zijn zinnen te wringen.

Ben je tevreden met de show?

„Zeker. Ik ben heel trots en blij om eindelijk mijn werk aan de buitenwereld te laten zien. Dit is het resultaat van vijf jaar keihard werken. Sinds ik uit Nederland vertrok, heb ik in mijn eigen wereld geleefd, in mijn eigen bubbel. Nu heb ik iets wat ik aan iedereen wil laten horen.”

Ben je bezig met de reacties?

„Natuurlijk vind ik het te gek als iemand naar me toe komt om te zeggen dat hij genoten heeft. Maar eigenlijk maakt het me niet zoveel uit wat mensen ervan vinden. Dit is precies wat ik wilde maken. Het is af, het is niets anders dan wat ik ben. En als iedereen het shit vindt, is het nog steeds precies wat ik wilde maken.”

Naar wat voor muziek luister je zelf graag?

„Ik luister het liefst naar geen muziek. Natuurlijk hoor je wel eens wat, maar ik heb de hele dag al muziek aan mijn oren. Mensen willen muziek graag associëren, ze horen in mijn muziek Depeche Mode en het vroege U2 terug. Naar die bands heb ik nooit geluisterd. Mijn inspiratie kwam meer uit de stad, uit eenzaamheid, isolatie en uit boeken.”

Vind je het leuk om over je muziek te praten?

„Er valt niet zoveel over te praten. Je kunt beter naar één van mijn nummers luisteren dan een uur met me praten. In mijn nummers zitten mijn afgelopen jaren. Ik sta altijd met mijn mond vol tanden als mensen vragen wat voor muziek ik maak.”

Probeer het toch eens.

„Mijn muziek is pop, melancholisch, donker en episch. Ik denk dat ik wel een Europese sound heb. Europop. Ja, dat woord ga ik voortaan gebruiken. Die term was gekaapt door het Eurovisie Songfestival, maar nu kan het weer. Een zangeres als Robyn heeft ook zo’n Europese sound.”

Waarom vertrok je vijf jaar geleden naar Berlijn?

„Het was meer een opwelling dan een bewuste keuze. Het Nederlandse popklimaat was en is te safe voor me. Je hebt nette opleidingen, iedereen kent elkaar, daardoor klinkt veel muziek hetzelfde. Nederland klinkt zo Nederlands. Toen ik in Berlijn aankwam, had ik helemaal niks. Nu heb ik mijn eigen label, een Canadese manager en ben ik getekend door de grote Duitse platenmaatschappij BMG. Daar ben ik trots op.”

Wat maakt jouw muziek anders dan?

„Volgens mij is het geen kopie van iets. En het is heel erg van nu. Ik hoop dat ik de taal van de popmuziek spreek. Deze taal is zo belangrijk, in drie minuten kan je iemands leven veranderen.”

Wat had je nu gedaan als je geen muziek had gemaakt?

„Die vraag is onmogelijk te beantwoorden. Er is nooit een andere optie geweest. Vanaf het moment dat ik begreep dat je kon leven van muziek maken, heb ik met niets anders rekeninggehouden. Door naïviteit en doorzettingsvermogen is het gelukt. Als ik een antwoord moet geven: iets met geestelijk gehandicapten, denk ik.”

Waar gaat het eindigen?

„We zien wel. Ik heb zoveel werk, ik denk wel honderd nummers. Ik wil gewoon dat het uitkomt. Ook met producen krijg ik steeds meer zelfvertrouwen. Ik schaam me niet meer voor wat ik maak. Dit is wat ik kan. Dit is alles, er is niets verborgen.”

Luister naar de muziek van Thomas op thomasazier.com