U ziet pijn, maar wij hebben plezier

Floris Koot (1), professional trainer en coach:

„Deze mensen lijden vreselijke pijnen – althans, ze doen alsof. Ze hebben namelijk net meegedaan aan het spel Deathball, onder mijn leiding. We zijn op Ibiza, daar heb ik altijd al eens willen werken. Drie jaar geleden lukte dat: in 2009 ging ik erheen met een groep dansers, in 2010 werkte ik met een groep theatermakers. Zij staan op de foto.

Deahtball is een spel in slow-motion. Het is een ruwe sport, en alles mag: slaan, schoppen, in de maag of in het kruis. Alleen, het gaat dus in slowmotion en je raakt elkaar niet echt. Het is wel de bedoeling dat je het spel nauwgezet meespeelt. Word je ‘geraakt’, dan val je ook echt neer. Doe je dat niet, dan ben je af. Dat geldt ook voor de slowmotion. Gooit iemand de bal naar jou, en doe je versneld een stap naar voren om het ding te vangen, dan ben je ook af.

Ik vind Deathball een essentiële training voor theater. Als wij stoeien, wil jij winnen. Als wij voetballen, wil jij scoren. Dat zit diep in onze genen. Maar in het theater moet je samenwerken, en moet je te allen tijde meespelen. Daarom moet je leren dat je eigen wil, bijvoorbeeld door de bal toch snel te pakken en daardoor te winnen, de illusie van gezamenlijk theater kan verbreken.

De deelnemers zijn internationaal: Lidion Zierikzee (2) is een Nederlandse clown, de man uiterst links is een Spaans/Israëlische muzikant. En nee, de man uiterst rechts, Matilde Javier Ciria (3), is niet gewond geraakt tijdens Deathball. Zou je wel denken, met die witte kraag om zijn nek. Maar hij had net een ongeluk met de brommer gehad.”

Gezocht: groepsfoto’s met een verhaal. Mail uw (digitale) foto met toelichting naar mensen@nrc.nl