De schele, vette opossum met een kansarme jeugd

De rubriek En daarna... onderzoekt wat er is geworden van fenomenen die even (achterpagina-)nieuws waren. Vandaag: Heidi.

De naam hielp. Met die naam als van een lief meisje, maar dan met een foutje, was ze er een jaar geleden opeens: Heidi de Schele Opossum, uit de dierentuin van Leipzig. Overal konden we haar langs ons heen zien kijken. Schijnbaar permanent verrast door de wereld ging ze diezelfde wereld over als razendsnelle superhype die op 14 januari ook deze pagina haalde. Er kwamen Heidi-liedjes, filmpjes en knuffels. Het hoogtepunt van roem? Een uitnodiging om mee te werken aan een ABC-televisieshow rond de Oscaruitreiking. Ondertussen vergaarde ze meer dan 330.000 fans op Facebook, meer dan landgenote Angela Merkel.

Er zat een zielig verhaal achter die ogen. En een vetophoping. Heidi leek vooral heel scheel door het uitpuilen van de ogen. Aan de binnenkant hadden ze te weinig ruimte en werden uit de kassen geduwd, door vervetting waar de héle opossum aan leed. Mogelijk kwam dat door een kansarme jeugd als huisdier in Amerika. Drie jaar voor haar roem werd zij achtergelaten voor de deur van een dierenopvangcentrum in North Carolina. Ze is altijd onder overgewicht blijven lijden, ondanks ook weer in het nieuws gebrachte diëten.

Daarna was er iets wat de media en Twitter veel minder haalde. De dierentuin van Leipzig deelde op 28 september mee dat Heidi’s gezondheid was verslechterd. De eerder monter poserende opossum was nauwelijks nog in beweging te krijgen. Ze leed aan fehlende Mobilität waar niets aan te verhelpen leek. Men liet de kostbare buidelrat inslapen. Loffelijk – beter dan medisch doormodderen met een beroemdheid. Ze sloot voorgoed haar ogen, ruim 3,5 jaar oud, waar de doorsnee opossum op vijf mag rekenen.

Heidi was de elegante verbeelding van hartveroverende naïviteit, permanente verbazing in een blond bontjasje. En een feestelijke verschijning tussen ander wereldnieuws. Ze wordt gemist. Schele buidelratten kun je niet genoeg hebben.