De bokswereld kan Hari wel gebruiken

Kickbokser Badr Hari wil wereldkampioen worden, in het boksen. Een grote omschakeling, maar de bokswereld kijkt uit naar zijn komst.

Leeuwarden. Met grote, bonkige passen komt Badr Hari de kickbokstempel binnenlopen. 1,97 meter lang, 105 kilo zwaar. Ringbaardje, donkerzwarte haren, rode bokshandschoenen en een zwart broekje. Zijn opkomstnummer Bad Boy galmt door de luidsprekers. De islamitische vechter knielt neer voor een gebed, kust zijn linkerbokshandschoen en stapt de ring binnen. Vuurwerk knalt de lucht in. Trainer Mike Passenier smeert het gezicht van de Marokkaans-Nederlandse kickbokser in met vaseline, om zo de schuring met de bokshandschoenen bij klappen te verminderen. Hari krijgt nog een kus op zijn voorhoofd van Passenier.

Hari kijkt zijn Turks-Nederlandse tegenstander Gökhan Saki secondenlang strak in de ogen. Evenementenhal WTC Expo in Leeuwarden – met bijna 6.000 bezoekers stijf uitverkocht – trilt op zijn grondvesten. De bel voor de eerste ronde klinkt. Het publiek scandeert Hari’s naam. Hij heeft dynamiet in zijn lichaam. Hij slaat zijn opponent met verwoestende slagen drie keer tegen het canvas en beslist daarmee de partij. Het gevecht duurt slechts twee minuten en tien seconden.

Afgelopen weekend nam Badr Hari (27) in grootse stijl afscheid van het kickboksen bij het vechtsportgala ‘It’s Showtime’, dat in 164 landen werd uitgezonden. De populaire vechter stapt over naar het traditionele boksen. Half februari vertrekt hij naar Philadelphia, waar hij begeleid zal worden door de befaamde Amerikaanse trainer Nazim Richardson. Hari is toe aan een nieuwe stap, hij zegt dat hij niet verder kan groeien in het kickboksen. Hij won in zijn loopbaan 78 van zijn 89 partijen, waarvan 64 op knock-out. „Boksen prikkelt al heel lang”, zegt hij. Ook stapt hij over omdat er in het boksen veel meer te verdienen valt.

Met Hari verliest het kickboksen een van de meest spectaculaire vechters. Een wedstrijd met hem is nooit saai. Hij komt met maar één doel de ring binnen: zijn tegenstander zo snel mogelijk tegen de vlakte slaan. Hari is geboren in Amsterdam-Oost, zijn vader was parkwachter, zijn moeder schoonmaker. Hij heeft twee zussen en een broertje, thuis hadden ze het niet breed. Zijn vader (amateurbokser) stuurde hem naar een kickboksschool toen hij op zevenjarige leeftijd met een bloedende vinger thuiskwam na een ruzie met een buurjongen. Hari vond vechtsporten in eerste instantie niks, hij wilde liever paardrijden. Maar het ventje was een natuurtalent en won wedstrijd na wedstrijd. „Ik haat iemand als ik tegen hem moet vechten”, zei hij vorig jaar in een uitzending van Profiel.

Berucht werd hij vanwege zijn onsportieve gedrag in de ring. Hij werd twee keer gediskwalificeerd omdat hij trapte na een interventie van de scheidsrechter. Ook buiten de boksarena kwam hij negatief in het nieuws. In 2006 kreeg hij een taakstraf van 300 uur voor mishandeling en huisvredebreuk tijdens een burenruzie. En hij zou in 2010 betrokken zijn geweest bij het toetakelen van een portier van club Blinq in Amsterdam. Hari zat een maand in voorarrest, maar werd vrijgelaten. Het onderzoek loopt nog, Hari zegt dat hij niets heeft gedaan. Door de slechte publiciteit raakte hij Kia Motors kwijt als sponsor. „Ik heb een heel groot talent en dat is alles stuk te maken in mijn leven wat me lief is”, zei hij in Profiel.

Ondanks zijn uitspattingen is Hari voor veel vechtsportliefhebbers een publiekslieveling. Alle facetten heeft hij in zich, zegt Simon Rutz, al zeven jaar de manager en promotor van Hari. „Hij is een lieve jongen. Maar af en toe is het een grote boef, soms een straatschoffie, en dan is hij weer een heer.” Hari is sociaal intelligent, vertelt Rutz. „Hij pakt mensen in, hij weet hoe dat werkt.”

De Marokkaanse gemeenschap in Nederland draagt ‘Golden Boy’ op handen. Waar hij de laatste jaren ook vocht in Europa, ze kwamen met bussen vol, zegt Rutz. Hari vecht onder de Marokkaanse vlag, sinds hij in 2005 na een nederlaag werd uitgefloten door het Nederlandse publiek. Op het gala in Leeuwarden waren zaterdag vele honderden fans van Marokkaanse afkomst. „Iedereen kent hem in Marokko”, zegt Issam Safiani (27). Hij is voor het gevecht speciaal uit zijn woonplaats Kenitra gekomen, een stad in het noordwesten van Marokko, waar ook de ouders van Hari oorspronkelijk vandaan komen. „Het nationale voetbalteam presteert niet best. Hij is de enige sporter uit Marokko die het momenteel goed doet.”

De Amerikaanse bokswereld kijkt uit naar de komst van Hari, zegt Anton Gurevich, hoofdredacteur van de Amerikaanse site lowkick.com. Goede artikelen over Hari trekken per dag zo’n 4.000 bezoekers naar de vechtsportsite. Hij geniet al grote bekendheid in de VS doordat K1 er wordt uitgezonden. „Het boksen in Amerika heeft Hari nodig, er is een gebrek aan grote namen”, zegt Gurevich.

Hij is commercieel interessant, zegt de succesvolle oud-bokser Arnold Vanderlyde. „It’s a nice story, een Nederlander van Marokkaanse afkomst.” Het is vrij uitzonderlijk dat kickboksers overstappen naar het boksen. De omschakeling is groot, zegt Vanderlyde. „Het is een ander spelletje.” Het voetenwerk, de lichaamshouding, de manier van stoten, de verdedigings- en aanvalstechniek, het verschilt allemaal, aldus Vanderlyde. Maar hij denkt dat Hari kan uitgroeien tot een goede bokser. „Hij heeft een goede vechtersmentaliteit. Hij moet het rustig opbouwen.”

Hari gaat naar Amerika met maar één doel: wereldkampioen boksen worden in het zwaargewicht. Rutz denkt dat hij een jaar nodig heeft om zich om te vormen tot bokser. De bokspromotor ziet in hem een combinatie van Muhammad Ali en Mike Tyson. „Het charisma en de attitude van Ali. En het verwoestende en gekke buiten de ring van Tyson.”

Na zijn partij in Leeuwarden storten zo’n 150 fans zich op Hari als hij naar zijn kleedkamer loopt. Iedereen wil hem aanraken. Een half uur later ploft Hari in een stoel. De avond ging volgens plan, vertelt hij, terwijl zijn rechterpols wordt gemasseerd. „Ik werd vanmorgen wakker en het was alsof de puzzel af was.” Hij zegt het met zijn kenmerkende glimlach. In niets lijkt hij de meedogenloze strijder die zijn tegenstander zojuist alle hoeken van de ring heeft laten zien.