Tijdloze liedjes, misbare sketches

Deze week chansonnier en componist Matthias Kadar (34)

Wij Nederlanders, liedjes van Jules de Corte door Dick Cohen, Daphne de Groot en Rick Sessink. Regie Paul Klooté. 28 januari 2012. Tournee t/m 31/3. ****(muziek)/***(spel)

Wat hebben liedjes nodig om een voorstelling te worden? Dat is een vraag die ik me als chansonnier natuurlijk óók stel. Het antwoord is vaak dat liedjes heel goed op zichzelf kunnen staan. En dat geldt zeker voor de liedjes van Jules de Corte (1924-1996).

Als niet-Nederlander kende ik De Corte niet goed, onvoldoende althans voor een sensatie van herkenning. Dus heb ik me, al luisterend, voorbereid op mijn rol als recensent.

De Corte was ontzettend goed in teksten. En ik was, als componist, ook onder de indruk van zijn pianobegeleidingen. Die laten horen dat hij een brede, klassieke achtergrond had. Je hoort er Bach in, Schumann, een duidelijke kerkelijke invloed ook. Later las ik ergens dat hij orgel studeerde en inderdaad in kerken heeft gespeeld. Kijk, dan snap je waar zijn talent om tekst en muziek te verbinden vandaan komt, want dáár leer je dat. En er zit veel humor in zijn taal, die is opgesteld in een aangenaam verfijnd Nederlands.

De gedachte van de makers was waarschijnlijk dat die geweldige teksten toch enige actualisering behoefden. Maar is dat nou zo? Romeo en Julio spreekt toch volkomen voor zich, ook nu? Datzelfde geldt voor Andere culturen, hier ingeleid door een komisch bedoelde sketch over dat onderwerp. Op zich zou zo’n komische scène best kunnen werken, maar hier miste ik eerlijk gezegd de theatrale urgentie. Het bestaansrecht van de theaterstukjes leek vooral te hangen aan de functie: hier komen we vandaan, daar gaan we naartoe. Gelukkig maakten de liedjes het steeds weer volledig goed, maar eigenlijk vond ik het jammer dat de muziektheatrale spanning steeds opnieuw moest worden opgebouwd, nadat die door die sketches was gebroken.

De twee pianisten zijn opmerkelijk goed, de zangers hoorbaar afkomstig uit de musical. Of je daarvan houdt, is een kwestie van smaak. Belangrijker is dat iedereen de liederen hoorbaar met groot respect uitvoerde. En het is ook ontzettend waardevol dat die liederen weer eens werden uitgevoerd. Een cd is een document, maar muziek leeft pas on stage.

Matthias Kadar onderneemt vanaf zaterdag een Tour de Chant met het Nederlands Kamerkoor, met eigen chansons en liederen van Brel en Schubert. Info: matthiaskadar.eu