Schaatsgoud na jaren van tegenslag

„Eindelijk”, verzuchtte Stefan Groothuis nadat hij gisteren in Calgary wereldkampioen sprint was geworden. De dertigjarige schaatser uit het Gelderse Empe bleef dankzij een ijzersterke laatste 1.000 meter de Zuid-Koreanen Lee Kyu-hyuk en Mo Tae-bum voor.

Na een carrière vol tegenslag is hij de vierde Nederlandse winnaar van een WK sprint, na Jan Bos (1998), Marianne Timmer (2004) en Erben Wennemars (2004 en 2005). „Hier heb ik zo lang op gewacht”, stamelde Groothuis na zijn overwinning in de Olympic Oval.

De krachtige en technisch sterk rijdende schaatser uit de Control-ploeg van coach Jac Orie behoort al jaren tot de wereldtop, maar tot een grote zege kwam het nooit. In november 2005 doorsneed hij met zijn schaats zijn achillespees na een ongelukkige proefstart in Thialf en moest hij vrezen voor zijn carrière. In de aanloop naar de Winterspelen van Vancouver werd hij ziek. Vorig seizoen greep hij naast de wereldtitel door een mislukte tweede 500 meter. Hij eindigde als vierde, net als in 2010 op de olympische 1.000 meter. Dit seizoen slaagde Groothuis er met hulp van trainer Orie en krachttrainer Ton Leenders in zijn 500 meter verder te verbeteren.

Control kondigde onlangs aan na dit seizoen te stoppen als sponsor . Om een nieuwe geldschieter te vinden, was WK-succes cruciaal. Groothuis won in Calgary met een Nederlands record (1.06,96) de laatste kilometer. Daarmee klom hij in het klassement van de vijfde naar de eerste plaats.

Alles valt op z’n plaats: pagina 22-23