Penalty-situatie

De microfoon der microfoons – die van Eredivisie Live – heeft gistermiddag geluid opgevangen in de scheidsrechterskleedkamer in de catacomben van de Kuip. Nog nooit was er een journalist in geslaagd in de rust van een wedstrijd te spreken met een uitpuffende scheidsrechter.

Het stond 2-1 voor Feyenoord. Tv-verslaggever Jan Joost van Gangelen liep met een camera in zijn kielzog door een gang. Rechts doemde een blauwe deur op. Hij benadrukte dat dit komende gesprek „voor het eerst in de geschiedenis” zou plaatsvinden.

Van Gangelen klopte netjes en ging naar binnen. „Heren, goedendag.”

Scheidsrechter Björn Kuipers zat op een stoel naast twee lockers. Achter hem zag ik zijn privékleding aan de haak. De pantalon van de scheidsrechter hing aan een lusje dat bestemd was voor de broeksriem.

Over de schouder van Van Gangelen heen, gluurden de kijkers naar de natuurlijke habitat van de rustende scheidsrechter. Kuipers had een flesje dorstlesser in de hand. Op een lage koelkast stonden twee koffiekannen en een toren van kartonnen bekers.

Van Gangelen: „Hoe gaat het?”

Kuipers: „Ja, mooie sfeer. Ik zal even gaan staan. Eh….”

Van Gangelen sloeg de beleefdheidsfase over en kwam meteen ter zake: „Een zeer discutabel moment.” Kuipers: „Je bedoelt de penalty-situatie?”

Kuipers had het over een situatie. Ik voelde nattigheid. Kuipers was niet zeker van zijn zaak. De ‘penalty-situatie’ was een crime scene geworden. Rechercheurs gingen in de weer met het tekenen van witte lijnen rond de lijken. Bij een gat in het gras werd een paaltje met nummer 1 erop in het veld geslagen. Een man fotografeerde de plek vanuit alle hoeken.

Van Gangelen was op de hoogte van de mening van de Ajacieden. Hij had ze woest van het veld zien lopen. Kuipers’ gezicht werd ernstiger. Zijn werkgever, de KNVB, had ingestemd met een interview in de rust. De mens achter de scheidsrechter tonen; Kuipers die in een gestreken zakdoek snoot. Kuipers die zijn handen vergat te wassen na een plasje.

Een naïef plan.

Van een scheidsrechter willen we alleen horen dat hij een fout maakte. We willen dat hij na enig tegenstribbelen die fout toegeeft, verwijzend naar die vermaledijde camera’s die alles in kaart brengen.

Kuipers: „Ik zag dat er een contactmoment was op de enkel van Guidetti, op het onderbeen zeg maar.”

Een contactmoment. Wat gebruikte Kuipers toch rare woorden. Het zouden teksten uit de mond van een rechter kunnen zijn, in een verkrachtingszaak. „Mevrouw, kunt u iets meer vertellen over het contactmoment?”

De tijd was om. Het legendarische rustinterview op zondagmiddag 29 januari 2012 om 13 uur 22 in Rotterdam – nogmaals, voor het eerst in de geschiedenis – duurde ongeveer een minuut.

Van Gangelen nam afscheid met een ongevaarlijke vraag. Of de sfeer ‘oké’ was?

Kuipers: „Zoals een wedstrijd hoort te zijn.”

Van Gangelen: „Dankjewel, succes in tweede helft.”

In het stadion kregen supporters en de staf van beide clubs meteen berichten over het uitgezonden gesprek. Het ontbrak er nog aan dat Wendy van Dijk en Martijn Krabbé de fans verzochten om nu toch echt snel te gaan stemmen.

Is het een penalty, stuur dan een sms met ‘ja’ naar Guidetti.

Is het geen penalty, stuur dan een sms met ‘nee’ naar Vertonghen.