Als camembert die roquefort verwijt dat hij stinkt

Hij heeft het nog niet hardop gezegd, maar sinds gisteren lijkt voor Sarkozy de strijd tegen Hollande om het presidentschap begonnen.

Correspondent Frankrijk

Parijs. Tijdens een live interview op maar liefst negen televisiezenders heeft de Franse president Nicolas Sarkozy gisteravond enkele nieuwe maatregelen aangekondigd in de strijd tegen de economische crisis. De president weigerde nog steeds aan te kondigen of hij kandidaat is bij de presidentsverkiezingen waarvan de eerste ronde op 22 april wordt gehouden, maar er is niemand die nog twijfelt aan zijn deelname.

Sarkozy profileerde zich gisteravond andermaal als de hardwerkende president die tot de laatste dag van zijn vijfjarige mandaat blijft regeren. De maatregelen die hij aankondigde zullen de komende weken nog door de regering worden uitgewerkt. Het zijn maatregelen waarmee hij overduidelijk probeert het gras voor de voeten van de socialistische kandidaat François Hollande weg te maaien. Sarkozy kwam met maatregelen die de bouw moeten stimuleren, het idee voor een investeringsbank voor kleine en middelgrote bedrijven en een maatregel om meer jongeren aan het werk te krijgen; drie thema’s die de afgelopen weken al door Hollande waren aangekaart.

Sarkozy kondigde nog meer maatregelen aan, zoals een verhoging van de btw met 1,6 procent tot 21,2 procent en een belasting op financiële transacties van 0,1 procent. Sarkozy maakte ook komaf met twee stokpaardjes van de socialisten: pensioen op 60 en de werkweek van 35 uur. De belofte om de pensioenleeftijd terug te verlagen tot 60 noemde hij demagogisch, aan de 35-urenweek wil hij al een eind maken.

Voor Sarkozy is met het tv-interview de campagne voor de presidentsverkiezingen nu definitief begonnen. De huidige president heeft een indrukwekkende eindsprint nodig om zijn achterstand in de peilingen op de socialistische favoriet Hollande te compenseren. Nog nooit eerder was een president drie maanden voor de eerste ronde van de verkiezingen zo impopulair. Als beiden de tweede ronde zouden halen, wat gezien de groeiende populariteit van de rechts-nationalistische Marine Le Pen én van middenkandidaat François Bayrou zeker nog geen uitgemaakte zaak is, zou Hollande 60 procent scoren en Sarkozy slechts 40 procent.

De achterstand van Sarkozy op Hollande werd afgelopen week nog wat uitgediept. De socialistische kandidaat beheerste de hele week de politieke media-agenda, met een zorgvuldig geregisseerde meeting op zondag, gevolgd door de voorstelling van zijn 60 ‘engagementen’ tellende programma op donderdag. Die avond mocht hij ruim twee uur op televisie zijn programma verdedigen, onder andere in een debat met minister van Buitenlandse Zaken Alain Juppé. Zelfs die ervaren rot maakte de ongewone blunder om Hollande aan te spreken alsof hij al president was.

Hollande heeft van de bestrijding van de financieel-economische crisis de inzet van de verkiezingen gemaakt, met een programma dat zowel ouderwets-socialistische elementen bevat (de pensioenleeftijd terug naar 60) als de sociaal-democratische vleugel binnen de partij tevreden moet stellen. Hollande wil 29 miljard aan extra inkomsten ophalen, vooral dankzij een drastische belastinghervorming, waarbij de hogere inkomens meer zullen moeten bijdragen. Een deel daarvan dient om de Franse staatsschuld af te bouwen, 20 miljard wordt opnieuw geïnvesteerd, in bijvoorbeeld jongerenbanen en een steunfonds voor het midden- en kleinbedrijf, maatregelen waarvan Sarkozy dus gisteravond beloofde dat ze nog voor het einde van zijn mandaat gerealiseerd zullen worden.

Want bij de meerderheidspartij UMP is het ondertussen alle hens aan dek. Enkele partijgenoten van de president suggereren dat het misschien de verkeerde strategie is om zo lang te wachten met een officiële kandidaatstelling. Gisteren weigerde hij tot twee keer toe te bevestigen dat hij kandidaat is. Sarkozy zinspeelde zelfs in een officieus gesprek met journalisten over zijn mogelijk afscheid van de politiek.

Er is een crisiscel opgericht die de communicatie moet stroomlijnen en de aanval op Hollande moet inzetten. Erg inhoudelijk is de kritiek op Hollande vooralsnog niet. De socialistische kandidaat wordt vooral arrogantie verweten, omdat hij zich al president zou wanen. Maar zoals een komiek op de radio het omschreef: de ene politicus die de ander arrogantie verwijt, dat is een beetje zoals de camembert die de roquefort verwijt dat hij stinkt.