Wereldreiziger

Van het station Rotterdam Centraal loop ik naar het WTC. Midden op het Stadhuisplein staat een man met rastahaar en een baret op met de rastadriekleur. Aan zijn voeten staat een rugzak en aan zijn schouder hangt een gitaar. Hij kijkt wat verdwaasd om zich heen tot onze blikken elkaar treffen. Terwijl hij mij aanspreekt,

Van het station Rotterdam Centraal loop ik naar het WTC.

Midden op het Stadhuisplein staat een man met rastahaar en een baret op met de rastadriekleur. Aan zijn voeten staat een rugzak en aan zijn schouder hangt een gitaar. Hij kijkt wat verdwaasd om zich heen tot onze blikken elkaar treffen.

Terwijl hij mij aanspreekt, zie ik dat hij een gerimpelde donkere huid heeft. Ik schat hem rond de 50 jaar oud.

„Sir, is this Dam Square?”, vraagt hij.

Met een glimlach die ik niet kan onderdrukken, zeg ik: „No Sir, this is Rotterdam. Dam Square is in Amsterdam!”

Hij slaat met zijn hand op zijn voorhoofd en vraagt: „Oh no, can I get there by plane?”

Mark Hans Emanuel