Grüner Veltliner uit Nieuw Zeeland

Een aantal jaren geleden heeft de Britse wijnautoriteit Oz Clarke veel producenten in de Loire tegen zich in het harnas gejaagd. Clarke had het gewaagd om in een van zijn artikelen het Nieuw-Zeelandse Marlborough uit te roepen tot ‘sauvignon blanc capital of the world’. In eerste instantie viel Frans chauvinistisch hoongelach hem ten deel. Want hoe kan iemand nu beweren dat een wijnlandje dat pas sinds 1974 aan de slag is met die druif zich meten kan met een wijnstreek die al eeuwenlang goede sier maakt met sauvignon blanc-meesterwerken als Pouilly-Fumé en Sancerre? Het resulteerde in een vinologisch fatwa vanuit de Loire. Veel producenten dronken lange tijd dan ook liever het bloed van Clarke dan hun eigen witte wijn.

Nu was Clarke’s bewering wellicht ook wat aan de boude kant. Maar dat neemt niet weg dat in korte tijd de Nieuw Zeelandse ‘wilde witte’ (sauvignon is een verbastering van sauvage, wild) de harten van wijnliefhebbers over de hele wereld heeft veroverd. En niet ten onrechte. Waar de zogeheten meesterwerken uit de Loire vaak waren verworden tot verbleekte replica’s, zinderden en tintelden The Marlborough Whites.

Maar succes heeft ook een keerzijde. Er werd dermate veel sauvignon blanc aangeplant dat de afgelopen jaren juist weer een overschot is ontstaan, veelal afkomstig van druiven van jonge, inderhaast aangeplante stokken. Voor vele was dit de inleiding tot een roemloos einde als bulkwijn voorzien van een afbraakprijs. In de Loire lijkt de rust – mede dankzij de kwaliteitsinhaalslag ter plaatse - dan ook weer enigszins weergekeerd.

Nu echter moeten de wijnmakers in Oostenrijk zich wellicht zorgen gaan maken. Verschillende producenten uit Marlborough hebben hun oog laten vallen op Oostenrijks nationale witte, de Grüner Veltliner. Afgelopen week verzorgden Matt Skamer, wijnmaker van Saint Clair samen met Yealands Estate’s Tamra Washington een masterclass tijdens the New Zealand Wine annual trade tasting en de handel toonde zich verheugd over de eerste resultaten.

Maar of Oz Clarke binnenkort Marlborough gaat uitroepen tot ‘Grüner Veltliner Hauptstadt der Welt’ valt te bezien. Er stonden er maar negen op de proeftafel. Tot die tijd behelpen was ons maar even met eentje van Oostenrijkse makelij. Van de week proefde ik al een aantal exemplaren van de 2011 oogst, en die van Pepp uit Niederösterreich beviel mij zeer. Ik noteerde: ‘Pepp! Groen. Pepp! Knisperend. Pepp! Citrus. Pepp! Sap. Pepp! Pepertje. Pepp! Glas leeg.’