Brieven

NOS staat wel degelijk open voor kritiek

NRC Handelsblad besteedde op 20 januari aandacht aan klachtmogelijkheden bij de NOS. Die zouden te beperkt en niet goed vindbaar zijn.

De NOS wil zich toegankelijk opstellen en openstaan voor kritiek. Wij realiseren ons maar al te goed dat we van de samenleving zijn. De NOS maakt radio- en tv-programma’s op het gebied van nieuws, sport en evenementen, 24 uur per dag, 365 dagen per jaar. Niemand is perfect. Wij dus ook niet. Toch durf ik te zeggen dat we, gelet op de vele duizenden uren radio en televisie die we produceren, slechts zelden grote fouten maken.

Wat als iemand toch vindt dat de NOS niet neutraal bericht? Dan heeft de NOS een keur aan mogelijkheden voor kijkers en luisteraars om opmerkingen, correcties, ongenoegens en klachten door te geven.

In de eerste plaats kan men terecht bij onze afdeling publieksreacties. Gaat het om een ingewikkelder kwestie, of voelt de klager zich onvoldoende geholpen, dan kan hij de zaak voorleggen aan de betrokken hoofdredactie en aan de NOS-directie. De directie kan er dan voor kiezen advies te vragen aan de Commissie van Deskundigen (voorheen de ombudsman). In deze commissie zijn diverse disciplines vertegenwoordigd. Zo wordt gewaarborgd dat klachten en andere kwesties zo evenwichtig en genuanceerd mogelijk worden bekeken. De commissie kan ook uit eigen beweging adviseren over journalistieke vraagstukken of concrete uitzendingen. Zaken als de kwestie-Albayrak hebben ons duidelijk gemaakt dat klagers ook rechtstreeks bij de Commissie van Deskundigen terecht moeten kunnen. We gaan dat regelen.

De NOS heeft nu een prominente plaats op haar website ingeruimd voor informatie over verantwoording en de afhandeling van klachten, zoalsmag worden verwacht van een publieke organisatie.

Jan de Jong

Directeur NOS

Die berichtgeving over PvdA was tendentieus

NRC Handelsblad vermeldt op 21 januari op de eerste pagina slechts één nieuwsfeit, maar wel heel groot gebracht: „Zelfs PvdA’ers zien in Cohen geen leider meer”. Links onderaan op diezelfde pagina is Job Cohen afgebeeld als een klein, onbeduidend mannetje.

Het bericht is gebaseerd op een enquête onder kaderleden van de PvdA – met een non-respons van 69 procent, maar een kniesoor die hierop let. Daaruit blijkt dat er geen eensgezindheid bestaat over wie zij het liefst zouden zien als partijleider. Zelfs zijn er meer die Lodewijk Asscher (31 procent) zouden verkiezen boven Cohen (21 procent). Dit zou volgens een stuk in dezelfde krant kunnen leiden tot maar één conclusie, namelijk dat deze partij hopeloos verdeeld en onzeker zou zijn. Voor de hardleerse lezer wordt dat nog eens haarfijn uitgelegd in weer een ander artikel. Het is heel eenvoudig: de PvdA kwam traditioneel op voor de arbeiders, maar arbeiders, als bekend, bestaan niet meer. Hierdoor heeft de partij alle recht en reden van bestaan verloren.

Nee, dan de SP! Die strijdt voor de belangen van grote groepen van de samenleving – overigens dezelfde groepen waarvoor ook de PvdA zich tegenwoordig inspant, maar met dit verschil dat de leden van de SP als één man/vrouw achter hun leider staan. Van mij geen kwaad woord over Emiel Roemers als persoon, maar hij heeft het wel een stuk gemakkelijker dan Cohen, gegeven de populistische ideeën die binnen de SP opgeld doen. Ik beperk me hier tot een voorbeeld: de SP houdt stijf en strak vol dat er nimmer mag worden getornd aan de pensioengerechtigde leeftijd van 65 jaar, ondanks de aantoonbare nadelige gevolgen van dit standpunt.

André J.F. Köbben

Leiden

Krant schreef kwaadaardige onzin over de SP

„Als SP’ers anoniem hun mening mogen geven, als in dit onderzoek, dan verdwijnt de kadaverdiscipline als sneeuw voor de zon”, luidt de laatste zin van Pieter van Os over de SP (NRC Handelsblad, 21 januari).

In dit stuk wordt een analyse gegeven van de SP op basis van een enquête onder ruim zevenhonderd raadsleden, burgemeesters, wethouders, Statenleden, gedeputeerden en Kamerleden van de PvdA en de SP. Eenderde van de SP-bestuurders zegt in het onderzoek dat de afdrachtregeling van deze partij, waardoor bestuurders een deel van hun vergoeding aan de partij moeten afstaan, op de helling moet. Dat op het vorige SP-congres 97 procent van de leden met de regeling instemde, brengt van Os tot zijn opmerking over kadaverdiscipline.

De SP telt tienduizenden leden, van wie er vele duizenden onbetaald in de weer zijn. Zij hebben zich in grote meerderheid uitgesproken voor de afdrachtregeling. Het is vanzelfsprekend dat onder de paar honderd volksvertegenwoordigers en bestuurders van SP-huize het enthousiasme voor deze regeling – waardoor zij een deel van hun inkomsten moeten afstaan – kleiner is. Het is eerder verbazend dat slechts eenderde van hen voor verandering van die regeling is. Met kadaverdiscipline heeft dit niets te maken, dat is kwaadaardige onzin.

Willem Bos

Amsterdam

De schoonmaak moet schoon schip maken

Opnieuw staken de schoonmakers. Wat is er aan de hand? Ik was personeelsman bij een groot schoonmaakbedrijf en bij NS. Ook toen was er een schoonmaakstaking. De laatste vijftien jaar is de situatie ernstig verslechterd, door scherpe prijsconcurrentie, weinig besef over kwaliteitsnormen, uitzonderlijk hoge eisen aan het werk en een tekort aan leidinggevenden.

Het is logisch dat de vakbonden in deze branche veel succes hebben. Het slechte sociale klimaat is de primaire oorzaak voor de onvrede.

Aan opdrachtgevers en intermediairs is gevraagd medeverantwoordelijkheid te nemen, om de negatieve spiraal te doorbreken. In 2011 is een Code Verantwoordelijk Marktgedrag in de schoonmaakbranche opgesteld. Deze Code, ondertekend door zo’n zestig grote opdrachtgevers, heeft snel effect gehad.

Het is nodig dat meer partijen zich aansluiten. Gelukkig zijn er ook goede voorbeelden. Hay Group en Hago hebben dagschoonmaak op een inventieve manier georganiseerd. NS heeft bij zijn aanbesteding van treinenschoonmaak ingezet op vakmanschap. Schiphol heeft de lopende contracten verbeterd. De gemeente Utrecht heeft zijn aanbesteding beter ingericht.

De politiek realiseert zich onvoldoende dat we hier spreken over zo’n 150.000 banen met veel allochtonen, Voor velen is het hun eerste werkervaring. De bestaande verwaarlozing van de kwaliteit van de arbeid leidt tot de slechtst mogelijke entree tot de arbeidsmarkt. Dat kun je geen integratie noemen.

Kees Blokland

Voorzitter commissie Code Verantwoordelijk Marktgedrag in de Schoonmaak

Tablet op schoot gaat rsi-klachten juist tegen

Tablet-rsi zou dreigen als de iPad op schoot ligt (NRC Handelsblad, 25 januari). Ik ben pc-, laptop-, netbook- en iPadgebruiker en heb al twintig jaar fibromyalgi, een aandoening die rsi-achtige klachten oplevert. Juist door de uivinding van de tablet is het mogelijk geworden om af te wisselen en zodoende juist minder kans te lopen op rsi-klachten, aangezien je dan niet constant in dezelfde houding zit.

Voor mij was het tot die uitvinding niet mogelijk om na een werkdag achter de computer ’s avonds voor mijn privézaken nog achter de pc of de laptop te zitten. De iPad is geen verarming, maar een verrijking van het digitale leven. Juist door het totaal andere ontwerp kan men ontsnappen aan te veel uren per dag in dezelfde houding zitten.

Koosje Wolf

Amsterdam

Foliumzuur slikken kan spina bifida voorkomen

Nu de twintigwekenecho gemeengoed is, zien veel vrouwen die geen kindje met spina bifida (open ruggetje) wensen in abortus de oplossing. In drie artikelen vroeg NRC Handelsblad aandacht voor de dilemma’s achter deze trend.

Het belangrijkste bleef echter onvermeld – de kans op spina bifida is aanzienlijk te verkleinen. Hiermee wordt abortus en persoonlijk leed voorkomen, evenals ethische dilemma’s. Vrouwen moeten alleen tijdig foliumzuur te slikken. Uit onwetendheid of nonchalance doen drie van de vier aankomende moeders dit niet of niet op de goede manier.

Niet alleen uit kostenoverwegingen, maar vooral om menselijk leed te voorkomen, zou je verwachten dat de regering actie onderneemt. Betere voorlichting zou een eerste stap zijn. Nog beter kan minister Schippers (VVD) foliumzuur verplicht laten toevoegen aan brood. Helaas voelt ze daar niet voor. In landen als de Verenigde Staten, Canada en Australië gebeurt dit al jaren, met ronduit indrukwekkend resultaat. Zonder nadelig bijeffect neemt de kans op spina bifida met 70 procent af, evenals de kans op andere aangeboren aandoeningen.

Teije Dijk

Verbonden aan de BOSK, vereniging van mensen met spina bifida

Hongaren op straat weten het zelf heus beter

Martin Mevius schrijft dat maatregelen van de regering-Orbán niets met zuivering van doen hebben, omdat Fidesz zelf communisten telt (Opinie, 26 januari).

Het gaat in Hongarije uitsluitend om de verstikkende aanwezigheid van het (ex-)communistische netwerk op alle gebieden van het maatschappelijke leven. De communisten hebben Hongarije naar de knoppen geholpen, met behulp van onze banken. Zij hebben bij deze banken miljoenen te leen opgenomen. Daarna zijn deze gelden doorgesluisd naar Rusland en verdwenen, met Hongarije als schuldenaar.

Mevius begrijpt niets van de problematiek. Een half miljoen mensen betogen niet zonder reden op de straten van Boedapest, zoals vorige week zaterdag. Hiervan toonde onze televisie niets. Zouden wij niet eens de hand in eigen boezem moeten steken en niet hoogmoedig doen alsof wij beter weten hoe in Hongarije de kaarten liggen dan de Hongaren zelf?

Mr. M.I. Tóth

Den Haag