Levenslessen van een visser

Alamar (Pedro González-Rubio, 2009)Ned. 2, 00.10 – 01.20 uur

Het International Film Festival Rotterdam (IFFR) is weer bezig. Op zo’n moment ontwaakt de filmdivisie van de oublieke omroep uit zijn lange winterslaap, het lijkt wel een Pavlovreactie. De VPRO maakt drie specials over het IFFR, maar dan wel met regisseurs die al overbekend zijn, zoals Michel Gondry (The Science of Sleep) en Alexander Payne (Sideways, The Descendants). Samen met de NTR zendt de omroep plichtsgetrouw ook wat filmhuisfilms uit die eerder op het festival draaiden. Maar goed, beter iets dan niets natuurlijk.

Voor wie de ogen nog kan openhouden, wordt vannacht het bijzondere Alamar uitgezonden, twee jaar geleden een van de winnaars van een Tiger Award. De semi-documentaire in de traditie van het neorealisme volgt het vijfjarige jongetje Natan, die bij zijn wereldse moeder in Italië woont, maar de zomer doorbrengt bij zijn vader Jorge in Mexico. Jorge is een zachtmoedige visser die een leven leidt dat volledig is versmolten met de zee. Hij woont in een palafitte, een traditioneel paalhuisje in het Banco Chinchorro koraalrif voor de oostkust van Mexico.

Jorge leert Natan, en de toeschouwer, de geneugten van een leven op zee, daarbij gadegeslagen door een nieuwsgierige zilverreiger. Regisseur Pedro González-Rubio laat het in bedrieglijk eenvoudige beelden zien en maakt van Alamar tegelijkertijd een requiem voor een levenswijze die onvermijdelijk onder de druk van de moderne tijd verloren gaat.

André Waardenburg