Zwanger, Zwanger! Kindje op komst

Maandelijks verschijnt een vruchtwaterval aan bladen over kinderen krijgen en houden. Het nieuwe Lotje&co gaat over het leven voorbij de roze wolk, over kinderen die meer zorg behoeven.

Op tafel ligt de Zwanger. Echt waar, die bestaat.

Het kwam zo. Het blad Kinderen bestaat 35 jaar. Ook dat is waar. Kinderen bestaat echt 35 jaar. Die moesten we maar eens kopen. Op naar de kiosk, speurend naar het hoekje ‘opvoeding/ kinderen/ ouders’, of hoe de Bruna’s en de AKO’s dat hoekje ook noemen. Nou ja, hoekje. Onbegonnen werk is het, al die bladen lezen. Naast elkaar en achter elkaar stonden Kinderen, Alles Kids, Kek Mama, Groter Groeien, Viva Mama, J/M voor ouders, Mama en Ouders van nu. En dus de Zwanger, de Zwanger! (met uitroepteken!) en Kindje op komst. Ik heb ze alle drie gekocht.

Straks gaan we het hebben over het jubilerende Kinderen en het nog zeer jonge Lotje&co, dat onterecht helemaal weggedrukt in het allerbovenste schap stond. Nu eerst die zwangerschapsbladen. Want daar zit ik maar mooi mee. „Moet je ons iets vertellen?”, zegt een collega die naast de bladenredactie zit en de potsierlijke uitstalling van de tijdschriften zag. Nee, ik lees die bladen puur werkgerelateerd. Een ander zei: „Dat hadden we in mijn tijd niet.”

Nee, maar nu wel. En het zijn echt geen nichebladen. Kindje op komst (4x per jaar) verschijnt in een oplage van 37.500 en Zwanger! (1x per jaar) verspreidt volgens oplagebureau HOI maar liefst 240.000 exemplaren. Ter vergelijking: LINDA., dat weliswaar vaker verschijnt, haalt oplages van bijna 200.000. Van Zwanger zonder uitroepteken (uitgegeven door Sanoma, 2x per jaar) zijn geen cijfers bekend. Een fractie van deze bladen wordt los verkocht, ze moeten het vooral hebben van controlled circulation: ze liggen allemaal gratis in verloskundigenpraktijken.

Met zulke verspreidingsaantallen mogen ze niet genegeerd worden. Al kunnen we kort zijn. Ze zijn vrij voorspelbaar: veel foto’s met dikke buiken en baby’s, allerlei soorten zwangerschapsverhalen (‘Hormonen, dit doen ze écht met je!’, ‘Hilarische bevallingsverhalen’) en, jawel, kinderwagens getest.

Moet je kiezen, neem dan Sanoma’s Zwanger, wegens het prachtige veertien pagina’s tellende ‘zo groeit je baby van week tot week’. Heel veel tekst en bij elke week (42 in totaal) een tekeningetje. Week 5: „Een piepklein rijstkorreltje van ongeveer twee millimeter groot, daar lijkt je baby nu nog het meest op.” Bijzonder dat een publieksblad zó uitgebreid en zo text-only uitleg geeft. Vooral als je daarnaast het „extra boekje” Zwanger van week tot week bij Zwanger! ziet. Formaat: kwart A4, 8 paginaatjes en aan tekst nog niet eens zoveel als het andere blad voor één week gebruikt.

Dan Kinderen. 35 jaar al weer. En ik had er al 35 jaar niet van gehoord, terwijl mijn ouders zo’n beetje de eerste abonnees hadden kunnen zijn. Kinderen is een soort extended version van Zwanger, wat niet raar is: ze komen van dezelfde redactie. Weer veel babyfotootjes, een babytrendwatcher (ik verzin dit niet), een kop ‘Het idee dat er een kind in mijn buik zit, blijf ik gek vinden’ (goh). Maar Kinderen gaat ook over de postbabyfase. Wel aardig is een stuk over traktatiestress: „En toen deed mijn dochter ook nog eens onvoorzichtig waardoor er twee traktaties sneuvelden.” Het blad doet weinig aan zijn jubileum. Geen ‘baby’s door de jaren heen’. Had een mooi tijdsbeeld opgeleverd.

Het mooiste blad deze week is Lotje&co, „voor gezinnen met een zorgintensief kind”, dat vorige maand de Mercur-tijdschriftprijs voor ‘lancering van het jaar’ won. Rob de Nijs vertelt over zijn autistische zoon van 26. „Als ik meezing met mijn eigen cd, zegt Yoshi: ‘Wil je niet door Rob de Nijs heen zingen, papa?’” Zes vaders van zorgintensieve kinderen gaan in discussie: ‘Mijn gezonde kind is geen goedmaker’. Een vrouw biecht op dat ze, toen haar dochter overleed, dacht: „Waarom zij? Waarom niet onze gehandicapte dochter? Meteen schaamde ik me.” Verder nuttige doelgroepinformatie, over het pgb en wat te doen met de tandarts.

Informatief, leerzaam, helder vormgegeven, mooie fotografie. De onderwerpen zijn niet luchtig, maar het blad straalt opgewektheid uit.