Rechtszaak om bonussen doet oude tijden herleven

De rechtszaak rond de bonussen bij Commerzbank voert ons terug naar een vroeger tijdperk. Net nu de opwinding over de bankiersbonussen haar jaarlijkse climax bereikt, staat een Britse rechter op het punt een zaak te behandelen die aanhangig is gemaakt door 104 bankiers. Zij claimen ongeveer 50 miljoen euro aan onbetaalde bonussen over 2008, het jaar waarin hun bank een verlies leed van ruim 6 miljard.

De argumenten van de bankiers zijn sterker dan ze lijken. Ze draaien om de ‘gegarandeerde minimale bonussen’ die de zakenbankiers van Dresdner Kleinwort in augustus 2008 kregen voorgespiegeld, toen geruchten opdoken dat verzekeraar Allianz van plan was het moederconcern af te stoten.

Commerzbank, dat Dresdner vervolgens kocht, beweert dat er helemaal geen sprake was van gegarandeerde bonussen. De bank kortte de meeste bonussen met 90 procent, kort nadat de overname begin 2009 werd bezegeld. Het besluit van Commerzbank was begrijpelijk: Dresdner had forse verliezen geleden. Maar de verdediging is niet zozeer dat de bonussen onverdiend waren, maar dat de bank hoe dan ook de hoogte ervan vast mocht te stellen.

De Britse wet is niet zo duidelijk. Uit de jurisprudentie blijkt dat het recht van werkgevers om de hoogte van bonussen te bepalen niet absoluut is. Bovendien hebben de bankiers een onwaarschijnlijke bondgenoot in de vorm van de Britse bankentoezichthouder FSA. Die had Dresdner in mei 2008 op de lijst gezet met banken die in de gaten moesten worden gehouden. De FSA was bang dat de onzekerheid over de bank bepaalde sleutelfiguren ertoe zou aanzetten te vertrekken of hun ontevredenheid te uiten. In 2009 wonnen drie ex-bankiers van Dresdner een zaak waarin zij 11 miljoen euro aan gegarandeerde bonussen en vertrekpremies claimden.

Maar zelfs als de rechter gevoelig is voor deze argumenten, zullen banken waarschijnlijk niet meer met dit soort zaken worden geconfronteerd. De FSA heeft nu grote moeite met gegarandeerde bonussen. Ook eist de FSA dat er een duidelijker koppeling wordt aangebracht tussen de salariëring van bankiers en de prestaties op de langere termijn. Dat betekent dat een deel van de bonussen pas in een later stadium zal worden uitgekeerd, en dat banken het expliciete recht hebben om bonussen in geval van verliezen of slecht management in te houden. De ex-bankiers van Dresdner zouden wel eens de laatste vertegenwoordigers van een hebzuchtige generatie kunnen zijn.

Margaret Doyle

Vertaling Menno Grootveld