Woeste struik en scherpe klauwen

Ontwerpen van Iris van Herpen zijn eigenzinnig, maar schuiven wel op naar ‘draagbare’ kleding

Redacteur Mode

Een paar dagen voordat de Nederlandse modeontwerpster Iris van Herpen in juli haar debuut maakte op het officiële programma van de Parijse haute-coutureweek ging een aan haar gewijde tentoonstelling in Utrecht open. Maandagavond, bij haar tweede officiële Parijse coutureshow, lag een aankondiging van haar komende expositie in het Groninger Museum op de bankjes. Haar eerste gróte solo-expositie, aldus het museum.

Van Herpen, die pas vier jaar bezig is, is de nieuwe ster van de Nederlandse modewereld. En gezien de enthousiaste reacties van de internationale pers op haar show in juli, zou dat succes zich zomaar kunnen uitbreiden. Dat maakte haar show maandag zo spannend: zou ze de verwachtingen kunnen waarmaken?

Een half jaar geleden liet Van Herpen, bekend om haar unieke combinatie van handwerk en futurisme, in Parijs vooral een best of uit eerdere collecties zien.

In zekere zin was deze zelfverzekerde show dat deels ook; een aantal technieken die ze had gebruikt, is inmiddels van haar bekend. Er was een 3D-geprinte kunststof jurk, ditmaal niet wit, maar bruin geschilderd, zodat deze iets van een woeste struik had. Er waren jurkjes waarop bolle vormen van reepjes plastic waren gezet, een jurk van stroken leer met metalen kettinkjes ertussen.

De plexiglas versieringen waren wel nieuw, net als de van plastic buisjes gemaakte jurkjes die uit metaal leken te zijn gegoten, en een jurk met een lange rok van gebubbeld technomateriaal.

Die laatste was een misser; hij zat niet goed en viel qua stijl buiten de collectie. Maar voor de rest was de show, overigens gehouden in een voormalig klooster, een waardige opvolger.

Geen enorme verrassingen, wel een verdere verfijning van Van Herpens eigenzinnige handschrift. De silhouetten van de korte jurken en tops bleven dichter bij het lichaam dan voorheen, de decoraties waren subtieler. Van Herpen maakt nog steeds geen kleren die je zomaar even aandoet, maar ditmaal kwam ze dichter in de buurt van draagbare mode, zonder dat het eruitzag alsof het een compromis was.

Spectaculair waren de schoenen, ontwikkeld in samenwerking met schoenenmerk United Nude, die gekromde punten onder de zool hadden: de klauwen van een prehistorisch monster.

Ook het schoeisel van Jan Taminiau, die eerder op de dag buiten het officiële programma om showde, was extreem. Taminiau heeft een naam hoog te houden met zijn schoenen. Zijn decimeters hoge creaties zijn geliefd bij stylisten en popsterren. Zo draagt popster Beyoncé een paar hoge, hakloze zilveren Taminiaus op de cover van haar laatste cd.

Deze keer zaten er wel hakken onder de geheel met pailletten bezette schoenen met zeer hoge plateauzolen. Sierlijke, naar binnen buigende, die helemaal tot boven aan toeliepen.

Tarnished beauty had Taminiau zijn collectie genoemd – bezoedelde schoonheid. Schoonheid wordt in tijden van crisis gezien als decadent, aldus de ontwerper. En daarom liet hij een ‘leger van schoonheid’ paraderen. Modellen met zilverkleurige helmen op het hoofd, met zilveren pailletten bezette korte jurkjes van organza en chiffon, in het bekende Taminiau-beige of het soort felle pastels waarmee vroeger kleren op zwart-witfoto’s van coutureshows werden ingekleurd, een met pailletten bezette jumpsuit, lange jurken met over de grond slepende rokken in dezelfde tinten, de bovenlijfjes versierd met pailletten. Met name die laatste waren ongegeneerd romantische prinsessenjurken; je zag er Taminiau-klant Máxima zo in weglopen.

En zo liet Jan Taminiau, onbewust, ook een ander effect van de economische crisis op de mode zien. Het kan zomaar leiden tot te veilige kleren.