Twee zuiver huilende wolven in een duet

Bonnie ‘Prince’ Billy. Gehoord: 23/1 Tivoli, Utrecht. ****

Van alle man/vrouw-duo’s die op dit moment in de popmuziek te horen zijn, is de combinatie Bonnie ‘Prince’ Billy met Angel Olson wellicht het hoogst ontwikkeld. Hier wordt niet geleund op de voor de hand liggende tegenstelling tussen zoet (de vrouw) en ruig (de man), maar door beide partijen met grote toewijding zo genuanceerd mogelijk gezongen.

In Tivoli, Utrecht, hadden Bonnie ‘Prince’ Billy en Olson beurtelings een hoofdrol. Hij teder en zuiver glijdend langs de noten, zij met kaatsende uithalen, beiden met schrijnende emotie.

Bonnie ‘Prince’ Billy (ook bekend als Palace Brothers, Palace Music en onder zijn eigen naam, Will Oldham) is een van de productiefste singer-songwriters die Amerika de afgelopen decennia heeft voortgebracht. Begin negentig begon Billy (41) als ‘lo-fi’-zanger, met gruizige geluidsopnamen, maar al snel ontwikkelde hij zich tot een folk/countryzanger die de begrippen ‘folk’ en ‘country’ weer een authentieke lading gaf. Zijn liedje I See A Darkness (1999) werd uitgevoerd door Johnny Cash, waar Bonnie ‘Prince’ Billy zelf de smekende tweede stem leverde bij Cash’ fatalistische bromgeluid.

Zijn meeste recente, zestiende, cd, Wolfroy Goes To Town (2011), is een van de hoogtepunten in het oeuvre. Alle aandacht is hier gevestigd op de stemmen van Billy, zangeres Olson en gitarist Emmett Kelly, en de kraakhelder opgenomen nummers hebben een desolate schoonheid in melodie en tekst.

Live werden de liedjes, zoals opener We Are Unhappy nog langzamer en soberder gespeeld. Billy zong niet alleen met Olson maar ook met gitarist Kelly, een duo dat klonk als zuiver huilende wolven.

Bij Bonnie ‘Prince’ Billy is niets wat het lijkt. De ogenschijnlijk introverte zonderling, met woeste baard en gekleed in degelijk overhemd, is frivool genoeg voor nagellak en eyeliner. Hij houdt onderkoelde bespiegelingen over zijn teksten en speelt een onverwacht jolige versie – met hoemparitme en vrolijk gitaargetokkel – van zijn klassieker I See A Darkness.