Sterinterviewer

Vergeet Larry King, vergeet Barbara Walters, vergeet Oprah, vergeet Ivo Niehe (maar dat spreekt voor zich): er blinkt een nieuwe sterinterviewer aan het firmament: Julian Assange.

De oprichter van Wikileaks gaat vanaf maart een eigen talkshow op televisie presenteren, waarin hij de wereld van morgen gaat bespreken met belangrijke politieke spelers: „Beeldenstormers, visionairs en insiders van de macht.”

Nu ben ik hier bijzonder benieuwd naar: wie zou er langskomen? Zouden ook zijn vijanden het aandurven? Gaat Assange voor de moeilijke vragen kiezen of verdampt zijn strijdvaardigheid als de mensen daadwerkelijk voor zijn neus zitten?

En tegelijkertijd moest ik ook denken aan wat dit programma allemaal nog méér zou kunnen zijn.

Het zou een spetterende zaterdagavondshow vol laserlicht en synthesizermuziek moeten worden, opgenomen in een studio met een lange showtrap. Als de presentator naar beneden komt, spreidt hij gelukzalig de armen naar het uitzinnige publiek: „Welkom bij De Waarheid – En Nog Een Beetje Meer!”

De show bestaat uit vijf onderdelen: eerst interviewt Julian iemand uit het politieke speelveld. Op een groot scherm achter de geïnterviewden wordt steeds nieuwe informatie over zowel de gast als Julian Assange tevoorschijn getoverd, zowel over hun carrièregeheimen als over hun minst favoriete eten – iedereen mag zelf bepalen hoe hij deze nieuwtjes in het interview zal inzetten.

Daarop volgt een van de vaste onderdelen van het programma: het inzetje Ambassadors say I’m sorry, waar Amerikaanse ambassadeurs de kans krijgen om recht te zetten wat er ooit over hun persoonlijke meningen door Wikileaks is uitgekomen. Gewapend met een fleurig bloemetje en niets dan goede bedoelingen gaan ze op bezoek bij de mensen van wie ze ooit de gevoelens hebben gekrenkt. Zo zal een Amerikaanse diplomaat bij Angela Merkel zien wat er nog te redden valt na de betiteling „de zelden creatieve Angela Teflon Merkel”. Ook zal er bij de Russische president Medvedev worden aangeklopt, om excuses aan te bieden voor de frase: „Robin, van Batman Poetin”. Maar zal Medvedev het bloemetje aannemen?

Hierop volgt het populaire, internationale element Home Is Where The Heart Is, waarin Julian iedere week een andere mogelijke schuilplaats beoordeelt. In een hoek van de studio volgen we daarna het wekelijks terugkerende gesprek tussen de twee sidekicks Ruud Lubbers en DSK, die steeds op verschillende manieren de stelling „Maar het kwam alleen maar door de erotiserende werking van macht, daar kan ik toch zeker ook niets aan doen?” proberen te onderzoeken.

Om uiteindelijk te besluiten met Julian Assange, die het publiek een verhaaltje voor het slapen gaan vertelt. In elk verhaaltje vertelt Julian hoe de wereld ten goede zal veranderen, hoe machtsstructuren zullen eroderen en hoe transparantie zal opbloeien. Waarna hij besluit met een geamuseerde glimlach en een knipoog: „Dit was De Waarheid – En Nog Een Beetje Meer.”