Het natuurverschijnsel versus de vakman in hart en nieren

My Week with Marilyn. Regie: Simon Curtis. Met: Michelle Williams, Kenneth Branagh, Eddie Redmayne, Emma Watson. In: 30 bioscopen. ***

In 1956 kwam de Amerikaanse Hollywoodster Marilyn Monroe naar Engeland om er The Prince and the Showgirl op te nemen, onder regie van de Britse acteur Laurence Olivier. Monroe bracht haar kersverse echtgenoot Arthur Miller mee, maar ook acteercoach Paula Strasberg. De eeuwig onzekere Monroe verdiepte zich indertijd in The Method, de opvatting dat acteren veel meer is dan het simpelweg spelen van een rol. Een rol moet diep worden gevoeld en begrepen, voordat er überhaupt gespeeld kan worden.

My Week with Marilyn volgt de amusante perikelen achter de schermen en werkt op verschillende niveaus. Hij documenteert de moeizame draaiperiode van The Prince and the Showgirl, gezien vanuit het gezichtspunt van groentje Colin Clark. De indertijd 23-jarige Clark ritselde voor zichzelf een baantje als derde regieassistent en was naar eigen zeggen een vertrouweling voor Monroe, die in Engeland moeilijke tijden doormaakte. De naïeve Clark fantaseert dat hij haar kan redden. Ze wisselen zelfs een paar kussen uit, maar dat is lastig te verifiëren, aangezien Clark hiervoor de enige bron is – My Week with Marilyn is gebaseerd op de dagboeken die hij in 1956 bijhield en in 1995 en 2000 publiceerde.

My Week with Marilyn gaat ook, net als The Prince and the Showgirl zelf, over de botsing tussen Europa en Amerika; tussen Amerikaans acteren en Britse nuchterheid over het vak. Olivier barst constant in woede uit over Monroes hang naar de Method en haar afhankelijkheid van Strasberg. Want hoe zinvol kan method acting zijn als Monroe de rol speelt van showgirl? „You just have to be sexy!” schreeuwt hij haar wanhopig toe als ze weer eens niet begrijpt wat de motivatie van haar personage is. Hij vindt acteren een ambacht waar je niet moeilijk over moet doen, maar geeft aan het eind van de draaiperiode toe dat Monroe iets ongrijpbaars heeft. Ze vergeet vaak haar teksten, komt te laat op de set en heeft allerlei grillen, maar als hij de opnamen bekijkt ziet hij haar stralen op het witte doek. Haar acteren is een mysterie, en juist haar gebrek aan training maakt haar een natuurtalent.

Het onderhoudende My Week with Marilyn gaat uiteindelijk over de kwetsbare vrouw achter de sexy verschijning. Een constant naar bevestiging zoekende vrouw die verslaafd was aan aandacht en slaappillen. Ze hunkerde naar rust: altijd maar Marilyn Monroe spelen is een vermoeiende rol. Michelle Williams doet haar maniertjes goed na, maar waarom zingt zij zelf de liedjes van Monroe? Haar stem lijkt nauwelijks op de onnavolgbare Monroe. In zang even ongetraind als in haar acteren, maar herkenbaar uit duizenden.