Storioni Trio verrast op eigen festival

Storioni Trio e.a., werken van Mozart, Liszt, Vasks, Koechlin en Dvorák. Gehoord: 20/1 Muziekgebouw Eindhoven; Storioni Festival t/m 29/1 in Eindhoven, Breda, Den Bosch, Helmond en Tilburg. ****

Toen Lorenzo Storioni in 1794 de laatste hand legde aan een van zijn topviolen, kon hij niet vermoeden dat een Brabants trio zich twee eeuwen later naar zijn instrument zou vernoemen. Laat staan dat dat trio een zeer succesvol kamermuziekfestival zou opzetten, dat deze maand zijn eerste lustrum viert. Daarvoor zijn klinkende namen als festivalcomponisten Peteris Vasks en Willem Jeths en vermaard cellist Mischa Maisky aangetrokken.

De broers Wouter en Marc Vossen (viool en cello) en Bart van de Roer (piano) stelden een breed programma samen, waarvan het openingsconcert een veelbelovende dwarsdoorsnede liet zien. Liederen van Liszt, gloedvol gezongen door bariton Henk Neven. Onbekende petites pièces van Fauré-leerling Charles Koechlin, afwisselend licht en donker en onmiskenbaar Frans. Het aangekondigde Pianokwintet van Dvorák kon niet doorgaan wegens een afzegging. In plaats daarvan klonk als afsluiter het Dumky Trio op. 90 van dezelfde componist, uitgevoerd door de gastgevers. Maar de twee stukken die het concert echt naar een hoger plan tilden, werden al voor de pauze gespeeld.

In een brief noemde Mozart zijn Kwintet voor blazers en piano (1784) het beste wat hij ooit geschreven had. Toegegeven, zijn grootste opera’s bestonden toen nog niet, noch bijvoorbeeld de Jupiter Symfonie, maar het in grote haast gecomponeerde Kwintet beschikt over lichtvoetige toverkracht. De ongebruikelijke bezetting maakt dat het weinig gespeeld wordt. Dat is jammer, hoewel die schaarste bijdraagt aan de impact van een uitmuntende uitvoering zoals deze. De intensiteit van het spel maakte het tot een ware belevenis.

En er was een wereldpremière van Peteris Vasks (1946). Voor het Storioni Trio maakte hij van zijn aan het Letse landschap ontrukte Plainscapes (2002) een triobewerking. Spannend, want in de oorspronkelijke versie is een cruciale rol weggelegd voor gemengd koor, compleet met vogelgeluidenimitaties. De klanktransformatie maakte Plainscapes aardser, dat niettemin nog steeds een aspect van de sublieme natuurervaring in klank wist te vatten. De fantastische uitvoering door het Storioni Trio en de zichtbaar ontroerde Vasks werden terecht ovationeel onthaald.