Praalhaantje in stijlvolle regie

Napoleon op Sint-Helena, door WallisFinkers. Gezien: 21/1 in Kon. Schouwburg, Den Haag. Tournee t/m 28/4. Inl. napoleon-toneel.nl ****

„Hij zal na zijn dood voorgoed vergeten worden”, zegt de Engelse gouverneur die met zijn manschappen de gedetineerde Napoleon Bonaparte moet bewaken op het miserabele eilandje Sint-Helena. Maar dat liep dus anders – zo anders dat een toneelstuk over de laatste levensjaren van de verbannen keizer al bij voorbaat intrigeert. Het is geschreven door Léon van der Sanden, die Napoleon op basis van de ware geschiedenis een kleine, schilderachtige hofhouding heeft gegeven van lieden die beseffen dat ze nu in Franse ogen collaborateurs zijn. En dan is daar ook die gouverneur nog, een man die in alles Napoleons tegendeel is, en die ook persoonlijk heeft geleden onder diens schrikbewind.

Misschien had de schrijver die twee antagonisten, met hun verbale steekspel, nog scherper tegenover elkaar kunnen zetten. Hun scènes zijn veruit het spannendst. Mede door het geprononceerde spel van Huub Stapel als praalhaantje Napoleon, de driftkikker die allengs zijn drift verliest, en Peter Bolhuis als de tragikomische gouverneur die onkreukbaar wil zijn, maar af en toe zijn cynisme toch niet kan verbergen.

De ambachtelijkheid en onderkoelde humor van het door Ursul de Geer geregisseerde Napoleon op Sint-Helena doet denken aan historische stukken van Angelsaksische makelij. Dat maakt dit Nederlandse fabricaat des te verrassender.