Meneer, geef me een Oscar

Dieren moeten kans kunnen maken op prestigieuze filmprijzen, vindt Steven Spielberg

Champagne? Pepermuntje? Dat wordt acteurs of actrices achter de coulissen gevraagd, na de in ontvangstneming van hun Oscar. Als het aan regisseur Steven Spielberg ligt, maakt die champagne straks plaats voor een goede bak water en delen de Oscarassistenten hondenbiscuitjes en wortels uit.

Want ook honden of paarden moeten kans kunnen maken op de prestigieuze filmprijs. Dat gaf Spielberg onlangs te kennen in de Britse krant The Independent. Spielberg was in Londen voor de Britse première van zijn nieuwe oorlogsfilm War Horse. Op de rode loper op Leicester Square werd hij geflankeerd door het paard dat in zijn nieuwe film het niemandsland buiten de loopgraven trotseert.

Dieren versus filmprijzen – de discussie voert volgens The Independent terug op de eerste Oscaruitreiking in 1929. Toen ging de Oscar voor Beste Mannelijke Hoofdrol aan de sensitieve neus van herdershond Rin Tin Tin voorbij, ondanks dat hij de meeste voorkeursstemmen verwierf.

Vorig weekend greep jack russell Uggie naast een belangrijke filmprijs. De hond steelt de show in The Artist. Maar een Golden Globe zat er voor Uggie niet in. Hij was niet eens genomineerd.

Belachelijk, vinden ze bij de Amerikaanse Hollywoodblog movieline.com. Volgens deze blog levert de hond Uggie „een even genuanceerde acteerprestatie af als hoofdrolspeler Jean Dujardin en hoofdrolspeelster Bérénice Bejo, en hij houdt zich en passant strikt aan de regels van de stille film.” Een prijzenswaardige prestatie dus.

Actiegroep Consider Uggie, met 5.000 volgelingen op Facebook, is een internetcampagne begonnen. Ook de blog palmdog.com hoopt de Oscarkansen van Uggie te vergroten. In 2011 kende de site aan Uggie in Cannes nog de Palm Dog Prize toe voor Best Canine Performance in film. Op 7 januari werd er een foto op de blog geplaatst van een opzittende Uggie met de tekst ‘Alstublieft meneer, geef me een Oscar…’

Duidelijk is dat actiegroepen als deze de bredere consequenties van hun pleidooi niet overzien. Want stel dat de witte walvis uit een nieuwe Moby-Dick-verfilming de show steelt en Ahabs been met veel inlevingsvermogen afbijt? Dat zou method acting op zijn best zijn. Actiegroepen als Consider the Sperm Whale liggen in het verschiet. Wat dan te doen met de uitreiking? Een rood bassin, in plaats van een rode loper? Inktvis achter de coulissen?

Of filmlegendes als Bruce – de robothaai uit Jaws – en King Kong bovendien het mislopen van een filmprijs überhaupt hadden kunnen verkroppen is de vraag. Bloedbad in het Kodak Theatre in Hollywood...

Het zou fijn zijn als de prijs postuum uitgereikt mag worden. Om bijvoorbeeld de formidabele acteerprestaties van ‘Cheetah’ te eren. De chimpansee schitterde in de jaren dertig als trouwe vriend van Tarzan.

The British Academy of Film and Television, verantwoordelijk voor de Britse filmprijs Bafta, voorziet al goed acterende beren op de weg en smoort de kansen van Uggie alvast in de kiem. Zijn kansen op een filmprijs waren klein. Het had met zijn aard en motivatie te maken. „Hij is geen mens. Worsten zijn Uggies motivatie om te acteren.”

Toch zou het terecht zijn als dieren filmprijzen winnen, zegt Sabine van der Helm. Zij is eigenares van Catvertise, een castingbureau voor dieren. „Op de set kun je het beste zien hoe getalenteerd die beesten eigenlijk zijn. De door ons getrainde hond die de hoofdrol speelde in de film Oorlogswinter kan apporteren, snuffelen en met vreemde mensen meegaan.”

Talent is er volgens Van der Helm te over in Nederland. „Iemand in Brabant bezit een vogel zonder gekortwiekte vleugels die pirouettes kan maken en high fives kan geven.” Die laatste vaardigheid kan bij het in ontvangst nemen van een filmprijs nog van pas komen.