Zet u schrap: de Next Eleven komen eraan

In The Growth Map geeft econoom Jim O’Neill aan dat de aanwezigheid van Frankrijk, Duitsland en Italië in de G7 – de groep van zeven grootste geïndustrialiseerde landen – volkomen achterhaald is. Economisch gezien valt daar weinig tegen in te brengen. Politiek gezien ook? Het is moeilijk voorstelbaar, maar er kan best een dag komen dat president

In The Growth Map geeft econoom Jim O’Neill aan dat de aanwezigheid van Frankrijk, Duitsland en Italië in de G7 - de groep van zeven grootste geïndustrialiseerde landen - volkomen achterhaald is. Economisch gezien valt daar weinig tegen in te brengen. Politiek gezien ook?

Het is moeilijk voorstelbaar, maar er kan best een dag komen dat president Sarkozy en bondskanselier Merkel wakker worden en vaststellen dat hun land niet langer deel uit maakt van de G7, de groep van zeven grootste geïndustrialiseerde landen.

Jim O’Neill zou dat een logische ontwikkeling vinden. In The Growth Map schrijft hij dat de aanwezigheid van Frankrijk, Duitsland en Italië in de G7 volstrekt achterhaald is „omdat de landen nu een gemeenschappelijke munt hebben en een gemeenschappelijk monetair beleid”. Eén Europese minister van Financiën zou meer dan genoeg zijn.

Want de wereld is allang veranderd, stelt investeringsbankier O’Neill van Goldman Sachs. In 2001 analyseerde hij dat vier landen de economische verhoudingen in de wereld op zijn kop zouden gaan zetten: Brazilië, Rusland, India en natuurlijk China. Hij bedacht de naam BRIC-landen. Hij had signalen opgepikt dat deze landen bezig waren aan te sluiten bij de globalisering. China met productiviteit, Rusland met grondstoffen, India met een enorm leger aan jonge en steeds hogergeschoolde arbeidskrachten en Brazilië met alle drie – plus het voornemen van de Braziliaanse regering om de inflatie ferm aan te pakken.

U kunt de rest van het artikel van Renée Postma hier lezen.

Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Zaterdag 21 januari 2012, pagina 16 - 17.