Tussenpersoon is een dure en overbodige schakel

„Als financieel adviseur valt me op dat u regelmatig negatief schrijft over mijn beroepsgroep. In het verleden dachten inderdaad velen van ons meer aan de eigen inkomsten dan aan het belang van de klant. Maar tegenwoordig hebben we AFM-regels. Wordt het niet tijd om wat positiever over tussenpersonen te zijn?”

De relatie tussen financieel adviseur en klant lijkt op een door ontrouw ontwricht huwelijk. De bedrogen partner (klant) is na jaren ellende vastbesloten om te scheiden, maar de wederhelft (tussenpersoon) begrijpt totaal niet waarom. Of dat begrip ooit komt, is de vraag. Op www.amweb.nl, de website van Assurantiemagazine, het lijfblad van intermediairs, valt dagelijks te lezen hoe de tussenpersoon zijn straatje schoonveegt en de schuld van het gedaalde klantvertrouwen schuift op verzekeraars, banken, overheid, media, elkaar, vergelijkingssites en zelfs de domheid van de klant.

Ondertussen zitten Henk en Ingrid met een graaipolis, een aandelenleaseschuld, een riskante hypotheekconstructie, een teleurstellende uitvaartverzekering, een waardeloze woonlastenpolis, beleggingsverliezen en ga zo maar door. Half Nederland voelt zich door ‘onafhankelijke adviseurs’ bedrogen en geplukt. Dat is de eerste reden om niet positief over tussenpersonen te zijn.

Een tweede reden is dat Nederland krap zit. Henk en Ingrid hebben teveel gespendeerd aan inferieure pensioen- en studiepolissen, tweede hypotheken en beleggingsproducten. Nu de koopkracht afneemt en de werkloosheid stijgt, moeten ze saneren, reorganiseren, aflossen en besparen. Wat moet je dan bij een financiële bemiddelaar? Weliswaar is die dienstverlener, onder druk van de Wet Financieel Toezicht en de AFM, professioneler gaan werken, maar hun honorarium schrikt af. De klant betaalt ofwel provisie of een uurtarief, vaak 125 euro. In een test van de Consumentenbond bleek laatst dat een hypotheekadvies gemiddeld 2.800 euro kost bij een uurtarief en 3.000 euro bij provisie. Een modale werknemer moet daar een dikke anderhalve maand voor werken. Dat is veel te duur.

Ten derde slinkt de toegevoegde waarde van een tussenpersoon door digitale ontwikkelingen. Waarom voor 125 euro per uur naar een bemiddelaar met een besmet verleden als je via www.consumentenbond.nl in twee minuten de goedkoopste schadepolis, overlijdensrisicoverzekering, zorg- of autopolis, betaalrekening of direct ingaande lijfrente vindt? Met tips en testresultaten. Lidmaatschap kost 61 euro per jaar, nog niet de helft van één uurtje bij een financiële coach. Ook handig zijn kiesbeter.nl, spaarinformatie.nl, fiscalert.nl (voor leden) en mijnpensioenoverzicht.nl. Zelfs internettussenpersoon independer.nl biedt de consument meer inzicht en overzicht dan de meeste financieel dienstverleners in een kantoor.

Een serieuze beroepsgroep maakt zo nodig schoon schip binnen de eigen gelederen. Zo wordt er wel eens een dokter, wetenschapper of notaris geroyeerd. Maar financieel adviseurs beteren hun leven doorgaans slechts door onder luid protest aan AFM-eisen en nieuwe wetgeving te voldoen.

Tel bij deze starre houding de genoemde ontwikkelingen in internet, consumentenbehoeften en -vertrouwen, en dan is zonneklaar dat de tussenpersoon hard bezig is een te dure, verwarrende en overbodige schakel te worden. Er is dus geen reden om positief over dit type dienstverlener te zijn.