Thuistoppers

Harold Hamersma verbaast zich over de onalledaagse wijnen op de wijnbeurs.

Begin januari werd traditioneel de horecabeurs Horecava in de Amsterdamse RAI gehouden. En die vond plaats onder een somber gesternte. De afgelopen vijf jaar daalden de gemiddelde winsten in de bedrijfstak met 21 procent, en ook de voor-uitzichten voor 2012 zijn niet rooskleurig.

De branche houdt rekening met een recordaantal aan faillissementen. Nederland heeft te veel cafés, snackbars en restaurants, waarbij wordt aangetekend dat onze restaurants ook nog eens de duurste van Europa zijn. De waarschuwing klinkt bovendien dat consumenten relatief eenvoudig kunnen bezuinigen op horecabestedingen. Onder andere door goed op te letten wat de Nederlandse tv-koks doen. Wekelijks zijn deze vele malen te zien en de kijker kookt ze na: restaurantbezoek overbodig.

Het afnemende restaurantbezoek heeft het afgelopen jaar geleid tot een opvallende verschuiving in het wijnbestedingspatroon. Van verschillende supermarktinkopers hoorde ik dat deze een duidelijke stijging zien in de verkoop van juist hun duurdere wijnen. Tegenwoordig schijnt in het restaurant de gast steeds vaker een wat voordeliger wijn te bestellen om vervolgens het bedrag dat hij of zij daarmee uitspaart te besteden aan een wat duurdere fles voor thuisgebruik. Is dat misschien een van de redenen waarom Wine Professional, de wijnbeurs die tegelijkertijd met de Horecava in een aanpalende RAI-hal werd gehouden, als motto had gekozen ‘2012: Opsteker voor de wijnhandel!’? Of is het dansen op de vulkaan?

Het persbericht van de beurs vervolgde met „extra aandacht voor toppers die betaalbaar zijn en inspelen op de ontwikkelingen in de markt”. Kortom, buiten de deur mag de kelner ons verrassen, maar niet met een hoge rekening. En ook thuis dient de kelder wat anders te huisvesten dan de supermarktwijnen die ondanks dat duurdere prijskaartje toch nog steeds mainstream zijn. Daarmee kun je echt niet aankomen tijdens je op MasterChef geïnspireerde dinerparty. Ook dan dienen er onalledaagse en aantrekkelijk geprijsde wijnen geschonken te worden. En daarin voorzag Wine Professional.

Omdat ik niet doelloos langs de ruim honderd stands wilde dwalen, bevatte mijn ‘to do’-lijstje daarom niet ‘the usual suspects’. Daarmee ontzegde ik mij onder andere een malbec tasting met het Nederlands Gilde van Sommeliers, liet ik de kunsten die Lucas Rive van De Bokkedoorns (**) vertoonde bij Meursault voor wat ze waren en sloeg ik ook de finaleproeverij Oosterscheldekreeftwijn over. Mijn belangstelling ging onder meer uit naar de rode Bolivianen. Opvallende wijnen, vriendelijk geprijsd, thans nog zonder importeur, maar dat zal niet lang meer duren.

Verder ging het naar de Kroatische kustprovincie Istrië waar met de malvasiadruif prachtige witte wijnen worden gemaakt. Dat vond ook Sergio Herman van Oud Sluis (***). Vandaar dat hij er wat leuke mondvermaakjes om heen had gekookt. Ik hoop dat Herman niet alle wijnen van producent Kozlovic heeft opgekocht, want dan moet u iets anders schenken bij uw viergangendiner aan 24Kitchen-kok Rudolph van Veen. Misschien wat uit Tsjechië? Daar vandaan proefde ik fraaie, zuivere wijnen van Mostt en Vinice, twee importeurs die er toe doen.

Tot slot deed ik nog even de sake-stand aan. Om daar echter te ontdekken dat Albert Heijn mij al voor was. Binnenkort koopt u bij Appie een half litertje voor 8,95 euro. Gelukkig kreeg ik op weg richting uitgang nog een glas curieuze Scandinavische chardonnay aangereikt. Voor 45 euro per fles zal die niet snel in de supermarktschappen belanden. Thuis Noma’tje naspelen is er dus nog even niet bij.

Vinice.nlMostt.nl