De langzame neergang van een lokale koning

Boardwalk Empireseizoen 112 afleveringen van 60 minuten€ 37,99(verschijnt 25/1)

Met Martin Scorsese als regisseur van de pilot én producer en Terence Winter, mede-auteur van The Sopranos, als scenarioschrijver waren de verwachtingen voor Boardwalk Empire hooggespannen. Die vervult de serie, op elke mogelijke manier. Steve Buscemi speelt een glorieuze rol als Nucky Thompson, de machtigste man van Atlantic City in 1920, ten tijde van de drooglegging. Elke scène met hem brandt van het sarcasme, de intelligentie en de machtswellust die hij in zijn rol legt.

Buscemi’s personage is een ouderwets verdorven man, tot alles bereid om geld te verdienen. Hij is een Ier, hij is katholiek, en dol op luxe, op macht, en op de stoeipoes die alles voor hem doet, maar tegelijk is hij te belezen en te slim om niet te zien dat hij is omringt door simpele zielen. Zijn stijfhoofdige broer Eli kan hij maar nauwelijks verdragen. Het helpt dat Eli de politiechef van de stad is, die Nucky helpt met de illegale drankstokerij, de afpersingen, de corruptie en het weghouden van concurrenten.

De titel van de serie verwijst naar Nucky’s koninkrijkje aan zee, dat op wankelen staat. De koning moet vallen – het zijn de wetten van het drama – maar de vraag is wanneer, hoe en waarom of door wie. Boardwalk Empire is opgezet om daar de tijd voor te nemen. Zes seizoenen misschien wel, de tijd die Tony Soprano nam, of die Don Draper in Mad Men ongetwijfeld gaat nemen.

Interessant is de vrouw die Nucky ontmoet, Margaret Schroeder. Voor even toont ze aan zijn gelijke te kunnen zijn. Ze is een ander soort vrouw dan hij gewend is, niet onderdanig, maar trots, de voorbode van vrouwelijke emancipatie. De onderlinge aantrekkingskracht is groot en hun strijd vergt veel van haar, en van hem. „Ik probeer goed te zijn”, zegt Buscemi peinzend, meer tegen zichzelf dan tegen de naakte hoer die zijn broek openknoopt bij een zakendinertje.

Zelfs de beste tv-serie kan niet afhankelijk zijn van één diepgravend karakter, en Boardwalk Empire heeft enkele andere intrigerende personages die het verhaal verbreden. Nucky wordt op de huid gezeten door een FBI-agent met masochistische neigingen, een eenzame jager, een beetje zoals Tom Hanks was in Catch Me If You Can.

Veelbelovend is Jimmy, een jonge oorlogsveteraan, die momenten van aandoenlijkheid afwisselt met meedogenloosheid. Hij vlucht uit Atlantic City naar zijn makker Al Capone in Chicago. Capone is hier nog een jonge vent, die huilt om zijn dove zoontje, en die de Buick van zijn baas moet wassen. Maar aan zijn naam zien we dat hij het ver gaat schoppen. Aan agressie en moordlust ontbreekt het hem niet.

Er is alles aan gedaan om deze historische maffiaserie in elke scène te laten glimmen. De gesneden pakken, de opgedofte dames, de luxueuze feestzalen en de limo’s: alles baadt in weelderig licht en de kleursetting is uitgekiend. Boardwalk Empire levert het complete pakket. Zolang Buscemi fronst, zucht en mijmert is er geen moment dat je wil missen.

Ron Rijghard