Nog altijd fan van de Kodakfilms

Beroemde fotografen werken met Kodak. Iconische fotografie kwam erdoor tot stand. Anton Corbijn werkt nog steeds met Kodak Tri-X papier. Hij zweert erbij.

Rosan Hollak

„Al mijn foto’s zijn gemaakt met Kodakfilm”, zegt fotograaf Anton Corbijn. „Ik werk er nog steeds mee.” Sinds het begin van zijn carrière gebruikt Corbijn Kodak Tri-X, een film die door het Amerikaanse bedrijf in 1954 als 35 mm-film op de markt werd geïntroduceerd. „Het is een film met een mooie korrel waardoor details goed zichtbaar zijn. Ik hou van de stevigheid van het beeld. Bovendien kun je er zowel binnen als buiten goed mee werken.”

De foto die Corbijn in 1985 in Montreal maakte van de Amerikaanse jazzcomponist en trompettist Miles Davis schoot hij op Kodak Tri-X. „Die kwaliteit is niet te vervangen”, zegt Corbijn. „Ik zou het betreuren als ik, doordat de film niet meer te krijgen zou zijn, in de toekomst word gedwongen over te gaan op digitale fotografie.”

Ook fotograaf Koos Breukel heeft vele jaren gewerkt met Kodakfilms. „Ik heb er honderden portretten mee gemaakt, het is een zeer betrouwbare, consistente film.”

Voor Cosmetic View, een serie portretten uit 2006 over mensen met een kunstoog, gebruikte Breukel Kodak Tri-X Vlakfilm. „Dat was mijn laatste stuiptrekking binnen de analoge fotografie. Daarna ben ik gestopt te werken met film en overgegaan op een digitale camera. Je zou kunnen zeggen dat ik heb meegewerkt aan de ondergang van Kodak.”

De duurzaamheid van de Kodachromefilm, een beroemde kleurenfilm die Kodak in 1935 op de markt bracht, is voor de Amerikaanse fotograaf Steve McCurry altijd een belangrijke reden geweest om met deze film te werken. „De meest kwetsbare kleuren verliezen pas na honderdvijftig jaar een klein deel van hun kracht”, vertelde hij eind 2010 aan deze krant. Aanleiding voor dat interview was het feit dat Dwayne’s Photo, het enige professionele vaklab in Kansas waar het Kodachrome-ontwikkelprocedé nog plaatsvond, in december van dat jaar stopte met het ontwikkelen van de film.

McCurry schoot, uit eerbetoon, destijds het laatste Kodachromefilmpje vol. Over de kwaliteit van die film zei McCurry: „Als ik in mijn archief naar foto’s kijk die ik in de jaren tachtig heb gemaakt, zien ze er nog perfect uit.” Dat geldt ook voor McCurry’s beroemde foto van Sharbat Gula, het Afghaanse meisje met de knallende groene ogen. McCurry ontmoette haar in 1984 in het Nasir Bagh-vluchtelingenkamp in Peshawar en zette haar in juni 1985 op de omslag van National Geographic Magazine. Het beeld, getiteld Afghan Girl, werd McCurry’s beroemdste foto en kreeg de kwalificatie ‘de meest herkende foto’ in de geschiedenis van het tijdschrift. Is het wellicht ook de meest beroemde Kodachrome-foto? McCurry denkt van wel. „Dat beeld dankt zijn kracht aan het feit dat het is gemaakt met Kodachrome.”