Wie voor zo'n gsm de marktprijs betaalt, kan toch geen heler zijn

Wie: Paul H.

Waar: rechtbank Eindhoven

Staat terecht voor: heling van een gsm

Op het eerste gezicht lijkt de 30-jarige Paul een heel gewone man, met zijn donkerblonde haar, spijkerbroek en bergschoenen. Voorafgaand aan de strafzaak tegen hem in de Eindhovense rechtbank, zit hij te wachten in een nis op de gang. In tweede instantie valt op dat hij een nogal verwilderde blik heeft. En dat hij veel en stellig praat, tegen iedereen die in het nisje komt zitten. Een advocaat, de bode, een journalist. In de knie van zijn spijkerbroek zit een gat, waar hij zijn hand op legt als hij ziet dat er iemand naar kijkt.

Wat zegt hij zoal?

„Eindhoven is de mooiste plek van de wereld.”

„Koffie drink ik zwart.”

„Als je een gewone marktprijs betaalt, is het geen heling.”

Over dat laatste gaat de rechtszaak waarvoor hij vandaag hier is.

Het had niet zover hoeven komen, zegt de officier van de justitie als de zitting is begonnen. Naar Pauls huis is een boete gestuurd, van 420 euro. Maar die wilde Paul niet betalen.

Het zit namelijk zo, herhaalt Paul zijn gerepeteerde zin: „Als je een gewone marktprijs betaalt, is het geen heling.”

Op de avond van 16 januari 2011 werd bij zijn huis aangebeld. Voor de deur stond een man die er een beetje als een junk uitzag, verklaarde Paul later bij de politie. Die vroeg hem of hij geïnteresseerd was in „goederen”. Meer concreet bleek dat te gaan om een HTC Desire telefoon. De man wilde er 250 euro voor hebben.

Paul vroeg of hij de doos en de lader erbij zou krijgen. Die zou de man later komen brengen.

Paul gaat naar binnen en checkt de prijzen van dit type telefoon. Hij ziet dat ze nieuw worden aangeboden voor 275 euro en beslist: dit is een goede prijs.

Hij legt het uit aan de rechter: „Als je zo’n gsm voor 25 euro koopt, dát is heling” en hij lijkt oprecht te verwachten dat de rechter hem niet zal bestraffen nu hij dit misverstand voor haar heeft opgehelderd.

Is het nodig om te vertellen dat de man nooit de doos en de oplader kwam brengen?

Enkele weken later belt de politie aan bij Paul. Die ontkent eerst dat hij een HTC Desire heeft, maar als de politie zegt dat er een abonnement bij de telefoon is afgesloten op zijn naam, geeft hij toe. En nu zit hij hier. De officier van justitie betoogt dat er ten onrechte altijd een beetje lacherig wordt gedaan over „spullen die van de vrachtwagen zijn gevallen”. Terwijl heling heel „ernstig” is omdat kopers van gestolen spullen „de woninginbraken in stand houden”.

Ze vindt dat Paul bestraft moet worden met een geldboete van 420 euro. Precies het bedrag dat ze in eerste instantie aan hem vroeg. Dat Paul in de rechtbank zijn verhaal wilde doen, hoeft hem geen strafverhoging op te leveren.

De politierechter is het eens met de officier en legt de boete op omdat Paul „had moeten vermoeden” dat de telefoon van diefstal afkomstig was. „De prijs is niet het enige waar u naar moet kijken.”

Paul kondigt aan dat hij in hoger beroep zal gaan, met een advocaat. En verder kan en zal hij die boete toch helemaal niet betalen want hij zit in de schuldsanering. „Dus als zij zeggen dat het niet kan, gebeurt het niet.”

Daar gaan wij niet over, zegt de rechter.

Merel Thie