Meer Europees geld voor IMF

Vreemde ogen dwingen. Dat is een van de redenen waarom de eurolanden, onder leiding van Duitsland, het Internationaal Monetair Fonds hebben betrokken bij de reddingsoperaties van Griekenland, Ierland en Portugal. Het IMF speelt door zijn participatie de rol van bliksemafleider. Daardoor zijn de eisen aan de geholpen landen geobjectiveerd en worden ze deels afgedwongen door een buitenstaander.

Of deze weg de handigste is geweest, moet de geschiedenis uitwijzen. Het zou sterker zijn geweest als Europa het probleem in eigen huis had kunnen oplossen. Maar de situatie is nu zoals zij is. Een onbedoeld gevolg is dat het IMF te krap in zijn middelen begint te geraken. Het heeft nu 380 miljard dollar aan leningen uitstaan of toegezegd, waarvan het overgrote deel aan de eurozone.

De kans is groot dat dit met de huidige vooruitzichten niet genoeg is. Het eurogebied kan in de situatie terechtkomen dat er veel meer nodig is, wanneer grotere landen als Italië in de problemen komen. En het IMF moet rekening houden met schade aan derde landen.

Volgende week presenteert het fonds de jongste bijstelling van de vooruitzichten voor de wereldeconomie. Als een soortgelijk rapport van de Wereldbank, dat gisteren werd gepubliceerd, een leidraad is, dan voorspelt het weinig goeds. De Wereldbank voorziet een vertraging van de groei van de wereldeconomie onder meer als gevolg van een recessie in Europa.

Vandaar dat IMF-directeur Christine Lagarde gisteren meldde dat het Fonds op zoek gaat naar een additionele 500 tot 600 miljard dollar aan inleg, om de leencapaciteit uit te breiden tot 1.000 miljard dollar. Van die ophoging is, omgerekend, al 200 miljard dollar toegezegd door de eurolanden, maar het is nog de vraag of ook EU-landen die de euro niet voeren, lees het Verenigd Koninkrijk, over de brug komen met extra middelen.

Dat laat het IMF zitten met een enorm gat. Het is onzeker hoe dit moet worden opgevuld. Wellicht dat de olielanden willen bijspringen, maar de VS kijkt wel uit om tientallen miljarden toe te zeggen in een verkiezingsjaar. China zou gek zijn als het een ophoging niet zou gebruiken als hefboom voor zijn buitenlandse politiek. En van landen als Brazilië, laat staan India, mag niet worden verwacht dat zij zonder morren fondsen vrijmaken om Europeanen op de pof een levensstandaard te laten handhaven die veel hoger is dan die van henzelf.

Is er een uitweg? Die is er, en die is er altijd al geweest. Europa is als geheel rijk genoeg om zijn eigen problemen op te lossen. Het inhuren van het IMF is een manier geweest om de interne politieke gevolgen daarvan uit de weg te gaan. Het wordt tijd dat ons continent wat dat betreft de confrontatie aangaat. Met zichzelf.