Herzog over leven en dood

Into the abyss. A tale of death, a tale of life (Werner Herzog, 2011)Canvas, 23.35 - 01.20 uur

„How you gonna live your dash?” Dat is de vraag waar alles om draait, zegt de beul die na meer dan honderd executies zijn baan niet meer aan kon, aan het slot van de film. Dash? Het koppelstreepje op je grafsteen, tussen je geboorte- en je sterfdatum. Wat doe je tussen die twee data?

Eind vorig jaar op het IDFA, vanavond al op Canvas: de een na laatste film van Werner Herzog, zijn tiende alweer sinds Grizzly Man uit 2005. Into the abyss – een titel die bijna alle films van de roemruchte regisseur hadden kunnen hebben – gaat over de doodstraf. Herzog reconstrueert een drievoudige moord in Texas, elf jaar geleden. Twee jongens vermoordden een vrouw omdat ze haar sportwagen wilden, een rode Camaro. Omdat ze de sleutel van een hek nodig hadden, vermoordden ze ook haar zoon en diens vriend. Drie levens voor deze auto, zegt de sheriff bij een wrak op een politieveldje.

Herzog spreekt met de daders in de gevangenis, nabestaanden en andere betrokkenen. Michael Perry zou acht dagen later worden geëxecuteerd, Jason Burkett kreeg 40 jaar. Hun white trash-omgeving blijkt een poel van armoede en geweld. Onbekommerd indiscreet en toch bescheiden stelt Herzog zijn vragen, met zijn zware Duitse accent. Frans Bromet, maar dan over leven en dood in plaats van de schutting van de buren. En met prachtige, ongemakkelijke muziek om de contemplatie op weg te helpen.

Mark Duursma