ik@nrc.nl

Het begon teleurstellend. Tara (4) dacht dat ze stickers kreeg, maar het waren poëzieplaatjes en die plakken niet vanzelf. Opa had zich vergist en dat werd hem niet in dank afgenomen. Maar het leed kon worden verzacht door de plaatjes los te knippen en er een satéprikker aan te plakken. Zo werden ze bijzonder geschikt voor het uitvoeren van een poppenkastvoorstelling achter de bankleuning. Met opa en oma als publiek.

‘Roosje’ kwam als eerste voor de dag. Ze was jarig en „er komen veel mensen op bezoek”. Daar was ‘Vlindertje’ al, die wist wat er werd verwacht en uit volle borst „lang zal ze leven” zong. Er viel een korte stilte. Vervolgens bleek ‘Vlindertje’ slecht nieuws te hebben voor de jarige: „Helaas komt er verder niemand op bezoek, want ik heb maar twee handen.”

Arda van der Heijden