Er mag gelachen worden om de scheepsramp

Terwijl het aantal vermisten gisteravond opliep tot 29, was de scheepsramp met de Costa Concordia op televisie al bijna een luchtig onderwerp geworden. Er mocht gelachen worden.

Bij Pauw & Witteman zaten twee overlevenden, onverstoorbare broers die zelf schippers waren. Natuurlijk hadden ze als eerste aan boord door dat het mis was. Een hunner echtgenotes vertelde dat ze op het bakboord van het half gezonken schip zat en haar man probeerde te bellen. Ze was zijn nummer vergeten en belde zijn broer, wiens nummer ze wel uit het hoofd wist. Suggestie van overspel met broer: gelach in de zaal.

Schepeling Nellie Steeman was het lachsucces van De wereld draait door: „We zaten in een illusionistenshow. Die was met een verdwijntruc bezig en een terugkomtruc. En ineens begon dat schip te schudden. We dachten: ‘Hoort dat er ook bij? Wat knap!’ De illusionist was in één keer verdwenen en toen wisten we zeker dat er iets mis was.” Terwijl de zaal nog naschudde van het lachen, kregen we telefoonbeelden van de ramp te zien: mensen in paniek in een donker ruim. De lach maakte snel plaats voor tranen.

Alle Nederlanders aan boord waren gered, dat verklaart wellicht de luchtigheid. Het was al andermans ramp geworden.

Tegenlicht besprak in ‘Agenda 2012’ de eurocrisis, belangrijker maar ook minder aantrekkelijk dan een scheepsramp. Om het nieuwe jaar in te luiden, zouden drie deskundigen voorspellingen doen. Maar ze hielden het wijselijk bij een analyse van hoe het nu gaat. Europarlementariër Daniel Cohn-Bendit maakte geruststellende linkse geluiden, wat het doemscenario van zijn tegenspeler, de Amerikaanse investeerder Jim Rogers, alleen maar pregnanter maakte. De onheilsprofeet heeft een sterk baanrecord; in ‘Agenda 2008’ voorspelde hij het omvallen der banken en in ‘Agenda 2010’ de weerzin van sterke eurolanden om de zwakke te steunen. Wederom peperde hij ons opgewekt in dat we niet doorhebben dat we op een rotte schuit zitten, die snel water maakt. De interviewer sprak hij aan met: „Jij brave socialist”.

Ondertussen zat onze vorstin in de tv-serie Beatrix, Oranje onder vuur te tobben over het schip van staat. Terwijl de schrijvers een monumentje bouwen voor prins Claus – de warme, geestige en wijze man in de serie – zit Beatrix met de ongelukkige keuzes in de liefde van haar familieleden: haar vreemdgaande vader, Carlos, Edwin, Mabel. Hoewel minder strak gecomponeerd, maakt de serie nog meer indruk dan zijn voorganger Bernhard, schavuit van Oranje (2010). Die serie zorgde voor veel grijnzende opwinding, deze serie toont ook de paniek in het ruim.

Wilfred Takken vervangt Hans Beerekamp, die met vakantie is.