Niemand dacht aan reuma, ik was jong

Naam: Ria van Oosten (57)is vrijwilliger

Ria van Oosten werkte op haar 21ste als naaister in een fabriek. De hele dag bewerkte ze met haar voet de pedaal van de naaimachine. Die voet was de eerste plek waar de reumatische artritis zich openbaarde. Vreselijke pijn. Eerst kreeg ze een verbandje en een zalfje, want niemand dacht in die tijd aan reuma bij een jonge vrouw. Maar dat hielp allemaal niet. Bloedonderzoek wees uiteindelijk uit dat ze reumapatiënt was. Ze moest stoppen met werken.

Inmiddels heeft Van Oosten twee keer twee nieuwe heupen gehad, en twee keer twee nieuwe knieën (ze gaan ongeveer tien jaar mee). Daardoor kan ze een beetje lopen. Ze heeft één nieuwe elleboog; de andere kan niet meer vervangen worden omdat het gewricht zo is versleten dat het geen houvast biedt voor een prothese.

Van Oosten doet veel vrijwilligerswerk. Ze was altijd te kwetsbaar om betaald te werken. De medicijnen die ze slikt (acht pillen per dag) onderdrukken sommige klachten, waardoor ze tot een paar weken geleden niet merkte dat ze een pneumokok-bacterie had opgelopen. Opeens escaleerde het: een week lag ze aan de beademing in het ziekenhuis.

Twee keer per dag komt iemand van de thuiszorg om Van Oosten aan te kleden en te wassen. Het huis maken ze schoon, hoewel haar man en dochter ook veel doen. Van Oosten: „Ik zit nooit te wachten op hulpverleners maar ik ben er wel totaal van afhankelijk.” Haar man werkte altijd in de bouw maar is op een dag van het dak gevallen; acht meter naar beneden. Sindsdien is hij zelfstandig ondernemer. Hij verkoopt speelgoed op braderieën. In de jaren tachtig adopteerden ze twee meisjes.

Fysiotherapie krijgt Van Oosten twee keer in de week. Ze kan er zelf niet heen, dus komt de therapeut bij haar. Althans, kwam. Want sinds 1 januari krijgt ze nog maar 27 keer per jaar fysiotherapie vergoed uit de basisverzekering. De overige 77 keer moet ze zelf betalen. „Ik heb die fysiotherapie zo hard nodig om mijn gewrichten soepel te houden. Ik heb geen idee hoe ik verder moet zonder.”