Limburgs leren voor het carnaval

Dubbel stuk door Toneelgroep Maastricht. Gezien: 14/1 Theater Derlon, Maastricht. Te zien t/m 5/2 aldaar. Inl: toneelgroepmaastricht.nl ****

Een mannenwereld versus een vrouwenwereld. Drie mannen in kostuum die met een koffer sjouwen waarin een kussen, dekbedovertrek en hoeslaken zitten. Ze zijn een soort eenzame, verdwaalde handelsreizigers. De drie vrouwen staan aan de vooravond van carnaval. Ze deinen mee op het meezingritme van de liedjes. Telkens anders verkleed komen ze op. Als konijn, balletmeisje.

De voorstelling heet, iets al te woordspelerig, Dubbel stuk, waaraan twee regisseurs meewerken. Lieke Benders draagt bij met Heren huilen niet en choreograaf Jan van Opstal is verantwoordelijk voor Eederien moot ziene eige gek beleve. Er zitten fraaie toetsen van overeenstemming in. De mannen dromen over een megalomaan bouwproject. Ze zijn ervan overtuigd dat hun leven stevig verankerd is, maar plots komen er scheuren in het fundament. In korte dialogen laten ze weten alleen te zijn. In een prachtige scène verhaalt een van hen dat hij voor de deur van zijn huis stond, maar zijn vrouw had het slot verwisseld en een nieuwe minnaar binnengelaten.

Twee van de drie vrouwen beheersen het Limburgs. Ze leren de derde met zuidelijke tongval te spreken, anders dreigt ze tijdens het carnaval een buitenbeentje te zijn. Dat moment is exemplarisch voor de gehele voorstelling, die gaat over ‘het erbij willen horen’. Bij elkaar, bij de groep. Wie opeens alleen staat, raakt bevangen door paniek. Die angst voor eenzaamheid beelden de zes spelers fraai uit.