Israël en de anti-golf

Israël zal cyberaanvallen net zo beantwoorden als terreuraanslagen. Dat zei onderminister van Buitenlandse Zaken Dany Ayalon nadat ene OxOmar namens het Saoedische hackersteam Group-XP eerder deze maand had geclaimd 400.000 Israëlische creditcards te hebben gekraakt.

Waaraan denkt Ayalon? De Mossad afsturen op OxOmar? Een virus loslaten op het Saoedische cyberspace? Het is sinds jaar en dag de Israëlische standaardreactie op al dan niet vermeend gevaar: dreig met extreem geweld of sla erop, hard. De aanval op Hezbollah in Libanon van 2006 (1.200 doden) werd gevolgd door het dreigement van generaal Eisenkot de volgende keer de Libanese infrastructuur helemaal kapot te maken. Winter 2008/9 probeerde Israël met het Gaza-offensief tegen Hamas (1.400 doden) een einde te maken aan de raketaanvallen op Zuid-Israël (14 doden).

Sinds enkele weken hamert de Israëlische legertop op de onvermijdelijkheid van een nieuwe oorlog in de Gazastrook, nog harder dan de vorige. Waarom is onduidelijk. Hamasleider Meshaal heeft juist gezegd dat zijn organisatie nu vreedzaam protest tegen de bezetting voorstaat.

De Israëlische polemoloog Martin van Creveld legt uit dat de Libanon- en de Gaza-oorlog de afschrikkingskracht van Israël in stand houden, zoals eerder Egypte, Syrië en Jordanië militair zijn geïntimideerd. Hij vindt het ook geen probleem de bezette Westelijke Jordaanoever te ontruimen voor een Palestijnse staat. Als die staat een terreurbron zou worden, zou immers een strafexpeditie à la Gaza of Libanon genoeg zijn om de orde te herstellen. De Arabieren verstaan de taal van het geweld.

Tot de Arabische opstanden. Nu niet meer. De strategie heeft gewerkt bij de Arabische regimes, maar bij hun burgers heeft het geweld Israël niet geliefd gemaakt. Dat gaf niets zolang de autocraten de dienst uitmaakten. Maar nu de Egyptische vredespartner Mubarak is gevallen en andere voor Israël betrouwbare leiders meer rekening moeten houden met hun burgers, is de situatie veranderd in Jeruzalems nadeel. Daarom zijn de opstanden voor premier Netanyahu een ,,anti-westerse, anti-liberale, anti-Israëlische, ondemocratische golf”.

Hacker OxOmar schijnt in werkelijkheid een uit de Verenigde Arabische Emiraten afkomstige kelner in Mexico te zijn, en er zouden niet meer dan 6.050 creditcards zijn gekraakt. Maar de Israëlische reactie sprak weer boekdelen.

Carolien Roelants